Marion de Lorme
Victor Hugo
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
211
Basım Tarihi:
Kasım 2020
İlk Yayın Tarihi:
1966
Yayınevi:
İletişim Yayınları
Orijinal Adı:
Marion de Lorme
ISBN:
9789750530029
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Marion de Lorme
Victor Hugo eserini 
Hernani yi sahneledikten sonra bunu da kısa sürede 1829’da tamamlıyor. Fakat oyun sansür nedeniyle sahnelenmiyor, oyun yasaklanıyor. 1830 devriminin akabinde tiyatro özgürlüğüne kavuşur. Fakat yine Hugo siyasi bir zafer kazanmış gibi görünmemek için oyunun hemen sahnelenmesine izin vermiyor.Oyunun başarının devrim havasından ziyade eserin kendisinden gelmesini istiyor. şiir öldü, sanat imkânsız diyenlere karşı çıkarak, her çağda büyük dehaların çıkabileceğini tiyatro sahnesinde de göstermek istiyor…
Beş perdeden oluşan 
Marion de Lorme Paris’te güzelliği ve zekasıyla tanınan Marion de Lorme’un, geçmişte sürdürdüğü lüks ve eğlence dolu yaşamı ardında bırakıp gerçek aşkın etkisiyle yeni bir hayata yönelmesini konu ediniyor.
İki sevgili evlenmek istiyor fakat Marion’un geçmişi ortaya çıkınca sevgilisi Didier bu gerçekle sarsılır, fakat sevmeye devam ediyor. Bu sırada Fransız monarşisini temsil eden güçler bir fermanla devreye giriyor ve Didier, bir düello sonucu kralın emriyle tutuklanıyor. Marion, sevgilisini kurtarmak için kraldan af dilemeye kadar başvuruda bulunuyor. Hugo oyununda aşkın saflığının siyasal güç karşısında yenilmesini ve bireysel erdemin iktidar güçlerine çarpıp kırılışını anlatıyor.
Victor Hugo oyununda Fransız mutlakiyetçiliğini eleştirirken, romantik tiyatronun özgürlükçü ruhunu ve dönemin toplumsal ve sanatsal dönüşümünü yansıtmasına rağmen
Hernani kadar sarsıcı gelmedi. Yazar, bazı bölümlerini kırptığı için etkilenmedim. Diyalogların kısa ve tiratların yüzeysel olması, karakterlerin iç dünyalarının derinleşmesini ve dramatik gerilimin tam anlamıyla kurulmasını engelliyor. 
Cemil Meriç çevirilerini okumak için listeye eklenebilir bir eser.
Herkese keyifli okumalar…Düşünce
Puan vermedi·211 syf.·
2025 163. kitabı
Victor Hugo eserini Hernani yi sahneledikten sonra bunu da kısa sürede 1829’da tamamlıyor. Fakat oyun sansür nedeniyle sahnelenmiyor, oyun yasaklanıyor. 1830 devriminin akabinde tiyatro özgürlüğüne kavuşur. Fakat yine Hugo siyasi bir zafer kazanmış gibi görünmemek için oyunun hemen sahnelenmesine izin vermiyor.Oyunun başarının devrim havasından ziyade eserin kendisinden gelmesini istiyor. şiir öldü, sanat imkânsız diyenlere karşı çıkarak, her çağda büyük dehaların çıkabileceğini tiyatro sahnesinde de göstermek istiyor…
Beş perdeden oluşan Marion de Lorme Paris’te güzelliği ve zekasıyla tanınan Marion de Lorme’un, geçmişte sürdürdüğü lüks ve eğlence dolu yaşamı ardında bırakıp gerçek aşkın etkisiyle yeni bir hayata yönelmesini konu ediniyor.
İki sevgili evlenmek istiyor fakat Marion’un geçmişi ortaya çıkınca sevgilisi Didier bu gerçekle sarsılır, fakat sevmeye devam ediyor. Bu sırada Fransız monarşisini temsil eden güçler bir fermanla devreye giriyor ve Didier, bir düello sonucu kralın emriyle tutuklanıyor. Marion, sevgilisini kurtarmak için kraldan af dilemeye kadar başvuruda bulunuyor. Hugo oyununda aşkın saflığının siyasal güç karşısında yenilmesini ve bireysel erdemin iktidar güçlerine çarpıp kırılışını anlatıyor.
Victor Hugo oyununda Fransız mutlakiyetçiliğini eleştirirken, romantik tiyatronun özgürlükçü ruhunu ve dönemin toplumsal ve sanatsal dönüşümünü yansıtmasına rağmen
Hernani kadar sarsıcı gelmedi. Yazar, bazı bölümlerini kırptığı için etkilenmedim. Diyalogların kısa ve tiratların yüzeysel olması, karakterlerin iç dünyalarının derinleşmesini ve dramatik gerilimin tam anlamıyla kurulmasını engelliyor. Cemil Meriç çevirilerini okumak için listeye eklenebilir bir eser.
Herkese keyifli okumalar…
Victor Hugo'nun az okunmuş bir eseri. Aşk, cesaret, hırs ve XIII. Louis dönemi için eleştiri çizgisiyle olaylara dokundurarak ilerleyen tiyatro metni. Severek okudum lakin 6 sayfa boştu. Boş derken; içeriği boş manasında değil, gerçek anlamda boştu. Basım hatası mı, yoksa bilhassa mı bırakıldı bilmiyorum. Açıklığa kavuşturmak isteyen biri varsa, memnun olurum. Zira basım hatasıysa üzücü oluyor.
Marion de Lorme
Victor Hugo'nun ünlü Fransız hayat kadını Marion de Lorme hakkındaki aynı ismi taşıyan oyunudur. İlk defa 1829 yılında Goethe'nin Faust'u ile aynı yıl sahnelenmiştir. Eserin sahnelenişi Hugo'nun babasını kaybettiği ve bir oğul sahibi olduğu 1828 yılı ertesidir. Yazarın başyapıtı olan 
Sefiller (2 Cilt Takım)'i Hasan Ali Yücel serisinden 
Volkan Yalçıntoklu'nun su gibi tercümesinden okumama rağmen Cenap Karakaya'nın iletişim yayınları için yapmış olduğu tercümeden de kendimi alamadım. Zira iletişim baskısı 
Charles Baudelaire'in hazırladığı bir önsöz ve Maria Vargas Llosa'nın sönsözünü içeriyor. İletişim baskısında işte bahsettiğim bu önsözden önce farklı bir bir kronoloji hazırlanmış, bir tarafta yazarın hayatına dair bilgiler verilerken diğer tarafta o yıllarda Fransa'da ve dünyada zuhur eden önemli olaylar aynı anda sıralanmıştı. Her ne kadar Sefiller'i Hasan Ali Yücel'den okumaya karar vermiş olsam da iletişimdeki önsöz ve sonsözü kaçırma talihsizliğine uğramak asla istemem. Sefiller gibi bir başyapıtı ister iletişim ister iş bankası yayınlarından okuyun, ama bence iletişimdeki Baudlaire ve Llosa değerlendirmelerini asla kaçırmayın.
İşte Marion de Lorme'yi de bu şekilde keşfetmiş oldum. Tam da Hugo'nun oyunlarını merak ettiğim bir sırada çıktı karşıma. Hem de şahane bir süprizle birlikte. Eserin çevirisi kendine has üslubuyla üstat Cemil Meriç'e ait.
Eser zenginlerle gönül eğlendiren ünlü bir Fransız kadının hayatından esinlenerek kaleme aldığı beş perdelik oyundur. Hugo, buradaki aşk hikâyesi yoluyla XIII. Louis döneminin siyasi arka planına derin eleştiriler yöneltmekten geri kalmaz.
Keyifli okumalar...
Sefiller (2 Cilt Takım)'i Hasan Ali Yücel serisinden Volkan Yalçıntoklu'nun su gibi tercümesinden okumama rağmen Cenap Karakaya'nın iletişim yayınları için yapmış olduğu tercümeden de kendimi alamadım. Zira iletişim baskısı Charles Baudelaire'in hazırladığı bir önsöz ve Maria Vargas Llosa'nın sönsözünü içeriyor. İletişim baskısında işte bahsettiğim bu önsözden önce farklı bir bir kronoloji hazırlanmış, bir tarafta yazarın hayatına dair bilgiler verilerken diğer tarafta o yıllarda Fransa'da ve dünyada zuhur eden önemli olaylar aynı anda sıralanmıştı. Her ne kadar Sefiller'i Hasan Ali Yücel'den okumaya karar vermiş olsam da iletişimdeki önsöz ve sonsözü kaçırma talihsizliğine uğramak asla istemem. Sefiller gibi bir başyapıtı ister iletişim ister iş bankası yayınlarından okuyun, ama bence iletişimdeki Baudlaire ve Llosa değerlendirmelerini asla kaçırmayın.
İşte Marion de Lorme'yi de bu şekilde keşfetmiş oldum. Tam da Hugo'nun oyunlarını merak ettiğim bir sırada çıktı karşıma. Hem de şahane bir süprizle birlikte. Eserin çevirisi kendine has üslubuyla üstat Cemil Meriç'e ait.
Eser zenginlerle gönül eğlendiren ünlü bir Fransız kadının hayatından esinlenerek kaleme aldığı beş perdelik oyundur. Hugo, buradaki aşk hikâyesi yoluyla XIII. Louis döneminin siyasi arka planına derin eleştiriler yöneltmekten geri kalmaz.
Keyifli okumalar...Yazar Hakkında
Victor HugoYazar · 87 kitap
Victor Hugo 26 Şubat 1802'de Fransa'da doğdu. Liseyi bitirdikten sonra kendini tümüyle edebiyata adadı. 1824 yılında Fransız coşumcularının (romantikler) yayın organı olan La Muse Française dergisini kurdu. Cenacle adını taşıyan coşumcu sanatçılar çevresinin üyesi ve onun odak noktası oldu. 1830-1843 arasında en verimli dönemlerinden birini yaşadı. Romanları, tiyatro yapıtları ve şiirleriyle başarıdan başarıya koştu. 1831'de Notre Dame de Paris (Paris'in Notredame Kilisesi) adlı büyük romanını yayımladı. 1841 yılında Fransız Akademisi'ne üye seçildi. Çok sevdiği kızı Leopoldine'nin 1843'de kazayla boğularak ölmesi üzerine 1852'ye dek yeni yapıt vermedi. 1848 Devrimleri'nden sonra parlemento üyeliğine seçildi. 3. Napoleon'un hükümet darbesini engellemeye çalıştı, başaramayınca 1851 yılında Belçika'ya kaçmak zorunda kaldı.
Ateşli bir demokrasi ve cumhuriyet yanlısı olarak imparatorluk rejimini eleştiren yapıtlar yazdı. 1855-1870 arasını küçük bir İngiliz adası olan Guernsey'de geçirdi. O dönem yazarlığının en üretken yılları olmuştur. 1862 yılında başyapıtı olan Les Misérables (Sefiller) adlı romanını yayımladı. Bunu 1866'da Les Travailleurs de la Mer (Deniz İşçileri) ve aynı yıl L'Homme qui Rit (Gülen Adam) gibi önemli romanları izledi.
Fransa'da Cumhuriyet yeniden kurulunca Paris'e döndü. Ulusal Meclise seçildi. Artık Fransa'nın en gözde kişilerinden biriydi. Paris Komünü'nün ezilmesinden sonra komüncülerin bağışlanması için çok uğraştıysa da sonuç alamadı. Giderek siyasal ve toplumsal yaşamdan elini eteğini çekti.
1885 yılında ölüm döşeğinde iken; "Tanrı'ya inanıyorum, ahirete inanıyorum; fakat hiçbir kilise papazını başımda istemiyorum. Beni seven bütün dünya insanlarının gönülden dualarını bekliyorum. Bu benim için kafidir." diyerek 22 Mayıs 1885 yılında hayata gözlerini yummuştur.
