Yazardan okuduğum ilk kitaptı, ruh tasvirlerini biraz zorlama buldum. Kasvetten bahsetmiyorum, cok kasvetli bir kitap okursunuz ama size oyle dogal bir akışla okutur ki kendini, birakmak istemezsiniz. Bir cumle okurken uzerinde fazla düşunuldugunu hissetmeyi sevmiyorum. Bunu ifade ederken Cennetin Doğusu geldi aklima hemen. Orda oyle doğal, acı cümleler vardı ki sizi okurken -nasılsa- mutlu eden.. Ayfer Tunç da bunu çok iyi yapar. Yeşil Peri Gecesi beni hayretler içerisinde bırakmıştı..
Bu kitabı 4 defa okuma tesebbüsunde bulundum, birkac sayfa okuyup birakiyordum, ama yuksek puanini gordügumden dolayı okumaya kararliydim. Bitirdim ama biraz zor oldu açıkçası. Evet merak duyuyorsunuz, hikaye iki ayrı yoldan birleşiyor ama akıp gitmedi. Kötü bir kitap diyemem, ama yüksek puanına şaşırdıgim bir kitap benim için.