Anna KareninaEdebiyat
Hissettiğin şeyi başkasına anlatmak mümkün mü acaba?
-Ruhuna yabancı olmak,anlaşılmamak duygusuyla birleşince,
insanı çok ağır tahribata uğratıyor.
Anna’nın ruhunun bölünmüşlüğü hep bu yüzdendi.
“Düşünceleriyle baş başa kalmak istiyordu.”
Aynı zamanda;
Hem konuşmak,hem susmak,dinlenilmek isteğinin arasındaki duygusal uçurum …
“Beni tanıdığını sandı.
Oysa beni dünyada herhangi birinin tanıdığı kadar az tanıyor.
Ben de kendimi tanımıyorum.”
“Ama seni her zaman sevdim,birini seversen eğer,olmasını istediğin gibi değil,olduğu gibi her şeyiyle seversin.”
“Benim sevgim git gide daha tutkulu,bencil bir sevgiye dönüşüyor,onunki ise gün geçtikçe sönüyor ve bu yüzden uzaklaşıyorz birbirimizden.
-Bana anlamsız bir kıskançlığım olduğunu söylüyor;
ama doğru değil bu.
Ben kıskanç değilim,mutsuzum…”
•Ahlak,aşk,inanç,eğitim,tarım,sınıf ayrılıkları,toplumsal ve kültürel ayrılıklar,insanların uydurduğu ayrıcalıklar….
1878 Döneminin Rusya,Petersburg,Moskova hakkında çarpıcı ve gerçekçi bilgiler…
İnsana dair her konuya el atmış Tolstoy…
Sadece kırık bir aşk romanı değil.
Ahlaki değerlere hicivde bulunarak,insanın anlam arayışına,mutlak varoluşuna yönlendiren bir hissiyatı var.
İnsan ruhunun inceliklerini,hislerini ne güzel anlatmış…
•Okuma Tarihi:28 Eylül-18Ekim
Anna Karenina 
Lev Tolstoy Anna Karanina-Alıntılarım
“Eğer iyiliğin bir nedeni varsa,o artık iyilik değildir;
eğer iyiliğin bir sonucu,yani ödülü varsa yine iyilik değildir. Demek ki iyilik,neden ve sonuç zincirinin dışındadır.“
”Dünyada gülecek o kadar az şey var ki”
-Bense yaşamaya yeni başladım.”
(Kendine geç kalmışlığın verdiği hissi kelimelere dökemiyorsun )
”Başkalarını kendimi tanıdığım kadar tanımayı ne çok isterdim.
Başkalarından daha kötü müyüm,yoksa iyi miyim?
Kötü olduğumu sanmıyorum”
”Dindar,iyi ahlaklı,namuslu,akıllı bir adam diyorlar;
ama onlar benim gördüğümü görmüyor.
Sekiz yıldır hayatımı nasıl mahvettiğini,içimde canlı olan her şeyi nasıl boğduğunu, benim aşka gereksinimi olan capcanlı bir kadın olduğumu bir kez bile düşünmediğini bilmiyorlar. Her adımda beni nasıl aşağıladığını ve yaptığı şeyden hoşnut olduğunu bilmiyorlar.Yaşadığım hayatı haklı çıkartmak için bütün gücümle çabalamadım mı?Onu sevmeye,kocamı sevmek olanaksız olunca oğlumu sevmeye çalışmadım mı? Ama zaman geçti,artık kendimi aldatmayacağımı, dipdiri bir kadın olduğumu,bunda benim suçumun olmadığını,
Tanrı’nın beni böyle yarattığını,benim için sevmenin ve yaşamanın gerekli olduğunu anladım.
Saygıyı,sevginin olması gereken yerdeki boşluğu saklamak için uydurmuşlar.
”Herkesten çok kendi ruhunu düşünmek gerek.”
”Garip değilim ama kötüyüm
Böyle olurum bazen
Canım hep ağlamak ister.
Çok saçma ama geçer”
”Evet,aradan her şeyi düzene sokan zaman geçecek ve eski ilişkiler yeniden kurulacaktır.”
”Bütün insanlar hepimiz gibi günahkârdır,neden kızıp tartışmalı”
diye düşünüyordu.
•
•
•
Sanki bir film sahnesi her karakterin ruhuma bıraktığı etki,
Tolstoy o kadar hisli yazmış ki iyi bir oyuncu gibi…
Gözlem gücü ile insanın ruhunun tüm gölge yanlarını kelimelere dökmüş
Aşk,ihanet,sadakat,eğitim,insanların uydurduğu sınıf ayrıcalıklarına dair çok güzel cümleler bırakmış…
Hala günümüzde kabul gören derin bir edebiyat…
•
Anna Karenina Lev Tolstoy Anna Karanina-Alıntılarım
“Eğer iyiliğin bir nedeni varsa,o artık iyilik değildir;
eğer iyiliğin bir sonucu,yani ödülü varsa yine iyilik değildir. Demek ki iyilik,neden ve sonuç zincirinin dışındadır.“
”Dünyada gülecek o kadar az şey var ki”
-Bense yaşamaya yeni başladım.”
(Kendine geç kalmışlığın verdiği hissi kelimelere dökemiyorsun )
”Başkalarını kendimi tanıdığım kadar tanımayı ne çok isterdim.
Başkalarından daha kötü müyüm,yoksa iyi miyim?
Kötü olduğumu sanmıyorum”
”Dindar,iyi ahlaklı,namuslu,akıllı bir adam diyorlar;
ama onlar benim gördüğümü görmüyor.
Sekiz yıldır hayatımı nasıl mahvettiğini,içimde canlı olan her şeyi nasıl boğduğunu, benim aşka gereksinimi olan capcanlı bir kadın olduğumu bir kez bile düşünmediğini bilmiyorlar. Her adımda beni nasıl aşağıladığını ve yaptığı şeyden hoşnut olduğunu bilmiyorlar.Yaşadığım hayatı haklı çıkartmak için bütün gücümle çabalamadım mı?Onu sevmeye,kocamı sevmek olanaksız olunca oğlumu sevmeye çalışmadım mı? Ama zaman geçti,artık kendimi aldatmayacağımı, dipdiri bir kadın olduğumu,bunda benim suçumun olmadığını,
Tanrı’nın beni böyle yarattığını,benim için sevmenin ve yaşamanın gerekli olduğunu anladım.
Saygıyı,sevginin olması gereken yerdeki boşluğu saklamak için uydurmuşlar.
”Herkesten çok kendi ruhunu düşünmek gerek.”
”Garip değilim ama kötüyüm
Böyle olurum bazen
Canım hep ağlamak ister.
Çok saçma ama geçer”
”Evet,aradan her şeyi düzene sokan zaman geçecek ve eski ilişkiler yeniden kurulacaktır.”
”Bütün insanlar hepimiz gibi günahkârdır,neden kızıp tartışmalı”
diye düşünüyordu.
•
•
•
Sanki bir film sahnesi her karakterin ruhuma bıraktığı etki,
Tolstoy o kadar hisli yazmış ki iyi bir oyuncu gibi…
Gözlem gücü ile insanın ruhunun tüm gölge yanlarını kelimelere dökmüş
Aşk,ihanet,sadakat,eğitim,insanların uydurduğu sınıf ayrıcalıklarına dair çok güzel cümleler bırakmış…
Hala günümüzde kabul gören derin bir edebiyat…
•·
148 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.