Uyanış, içindeki kadını keşfetme, konforlu köleliğin sonu!
“Kadınlar yirmili yaşlarına gelmeden önce bin kez ölmüşlerdir. Şu ya da bu yöne gitmişler ve engellenmişlerdir. Engellenmiş umutları ve düşleri de vardır. Aksini söyleyen biri, hâlâ uykudadır.”
Vahşi kadın!
Tıpkı bir kurt gibi!
Evcilleşmeyen, bağımsız varlığını sürdürebilen, sınırlarını koruyan, güçlü içgüdülere sahip… Kendilerine biçilmiş kalıplara göre hareket etmek zorunda olmayan, karşı cinsin koyduğu algılara göre şekil almayan, manipüle edilemeyen. Ne çok ortak noktaları var değil mi kurtlarla kadınların? Yüksek sezgileri, doğayla uyumları, yavrularını koruma içgüdüsü, asaletleri ve sürüyle yaşamalarına rağmen yalnızlıktan korkmamaları… Tüm bunlara sahip olması için bir kadının kendi ruhunu keşfetmesi yetiyor. Kadın ruhunu keşfetmesin diye tüm dünya el ele vermişken… “Kurtların ve kadınların kendilerini yanlış anlayanlar tarafından yok edilmesi çarpıcı bir benzerlik taşır.”
“... bir kadının masumiyeti katledilmiştir ve bir daha asla eskisi gibi olmayacaktır.”
Sen ruhunda gereksinim duyduğun şeyin kölesisin, der Jung, ve yazar 
Clarissa P. Estes kitabını 
Carl Gustav Jung’un analitik psikoloji kavramlarına dayandırır. Peki, birçok eleştirmenin de dilinde pelesenk olduğu şekilde kitap bir “Feminist Manifesto” kitabı mıdır? Yoksa bireyin uyanışını desteklemeyen toplum, kitabın da önüne geçmek için ruh sağlığımızla mı oynuyordur? Kadının kendi özünün farkına varması, onun da hayatı yalnız bir defa yaşadığını fark etmesi ve tüm fedakarlıkları yapacak kişi olarak kendini görmemesi, erkeklerin estetik algılarına göre yaşamaması, giyinmemesi, kimsenin ruh tatmin ilacı olmaması, kitabın da tabiriyle Mavi Sakallara yem olmayıp uyanması feminizm midir yoksa modern kadına yüklenen algıları yıkmak mı!
“Çekici olmayan yönlerimizi sevmeyi öğrenme ödevi, her kahramanın mutlaka yerine getirmek zorunda olduğu bir çalışmadır.”
Kimseye çekici olmak için gelmedik dünyaya,
Kimsenin estetik algılarına uymak için de değil,
Başkalarının izlediği filmleri izlemek, onların okuduklarını okumak, onların zevk aldığı şeylerden zevk almak, üstümüze biçilmiş elbiseleri giymek için değil.
Kendimizi unutup başkaları için yaşamak için asla… Fedakârlık karşılıklı yapıldığı zaman fedakârlıktır. Aksi her zaman “yapmasaydın”lar ile sonuç bulur.
Bir “giyinme” değil, toplumun algılarından bir “soyunma” kitabı 
Kurtlarla Koşan Kadınlar
Hafifleyince daha iyi hissedecek,
Öfkenizi bastırmak zorunda kalmayacak,
Sınırlarınızı daha iyi koruyacak,
Üzerinize giydirilmiş “romantizm,” kimliğinden sıyrılacaksınız.
İçimiz, içimize ata ata çürüttüğümüz duyguların mezarlığı, tüm travmalar, çağa ayak uyduramamalar, her şey tamam görünse bile eksik hissedişler, mutluluklar kibrit alevi gibiyken mutsuzlukların sürüp gitmesi bundan. Her şeyi bırakıp gitme isteği bu insanın içindeki özü aramasından kaynaklı aslında. Özüne dönen insan daha nettir, kaybetmemek için kendinden ödün vermez, sevileyim diye kendini küçültmez, hızlı bağlanmaz, kandırılmaz kurban değildir, toplumun “iyi kız” algısına yenik düşmez! Yazar bu özün yolunu mitolojik masallarla, Jungcu psikolojinin izinden giderek yapıyor. Bir o kadar da şiirsel bir üslupla!
“Uzattığımız saçlarımızı duygularımızı saklamak için kullandık.”
Çok güzel bir yola çıkış noktası var kitabın: “Tarih boyunca Vahşi Kadın’ın ruhsal toprakları yağmalanıp yakılmış, buldozerlerle düzlenmiş ve başkalarını memnun etmek üzere doğal döngüleri, doğal olmayan ritimlere büründürülmüştür.” “Günümüz kadını, bulanık bir etkinlikler yumağına dönüşmüş durumda. Herkes için her şey olmaya koşullandırılmıştır.” Ve bir kadın tarafından en alasından 25 yıl ayrılmış yazımına. Bir başucu kitabı gibi okumalı ruhsal dirilme için. Elime alayım, bitireyim derseniz kitabın sizi bitirme ihtimali daha yüksek.
Ve son olarak,
Size daha iyi gelmeyecek,
Yaralarınızı sarmayacak,
Ama yeni yaralarınız açılmasın diye güçlü bir savunma kalkanına sahip olacaksınız.
Kendinize hiç bu kadar yakın olmamıştınız.
İsterim ki herkes okusun, her yüreğe dokunsun. Paylaşarak/yorumlayarak daha çok kişiye erişmesine vesile olabilirsiniz.
Clarissa P. Estes kitabını Carl Gustav Jung’un analitik psikoloji kavramlarına dayandırır. Peki, birçok eleştirmenin de dilinde pelesenk olduğu şekilde kitap bir “Feminist Manifesto” kitabı mıdır? Yoksa bireyin uyanışını desteklemeyen toplum, kitabın da önüne geçmek için ruh sağlığımızla mı oynuyordur? Kadının kendi özünün farkına varması, onun da hayatı yalnız bir defa yaşadığını fark etmesi ve tüm fedakarlıkları yapacak kişi olarak kendini görmemesi, erkeklerin estetik algılarına göre yaşamaması, giyinmemesi, kimsenin ruh tatmin ilacı olmaması, kitabın da tabiriyle Mavi Sakallara yem olmayıp uyanması feminizm midir yoksa modern kadına yüklenen algıları yıkmak mı!
“Çekici olmayan yönlerimizi sevmeyi öğrenme ödevi, her kahramanın mutlaka yerine getirmek zorunda olduğu bir çalışmadır.”
Kimseye çekici olmak için gelmedik dünyaya,
Kimsenin estetik algılarına uymak için de değil,
Başkalarının izlediği filmleri izlemek, onların okuduklarını okumak, onların zevk aldığı şeylerden zevk almak, üstümüze biçilmiş elbiseleri giymek için değil.
Kendimizi unutup başkaları için yaşamak için asla… Fedakârlık karşılıklı yapıldığı zaman fedakârlıktır. Aksi her zaman “yapmasaydın”lar ile sonuç bulur.
Bir “giyinme” değil, toplumun algılarından bir “soyunma” kitabı Kurtlarla Koşan Kadınlar
Hafifleyince daha iyi hissedecek,
Öfkenizi bastırmak zorunda kalmayacak,
Sınırlarınızı daha iyi koruyacak,
Üzerinize giydirilmiş “romantizm,” kimliğinden sıyrılacaksınız.
İçimiz, içimize ata ata çürüttüğümüz duyguların mezarlığı, tüm travmalar, çağa ayak uyduramamalar, her şey tamam görünse bile eksik hissedişler, mutluluklar kibrit alevi gibiyken mutsuzlukların sürüp gitmesi bundan. Her şeyi bırakıp gitme isteği bu insanın içindeki özü aramasından kaynaklı aslında. Özüne dönen insan daha nettir, kaybetmemek için kendinden ödün vermez, sevileyim diye kendini küçültmez, hızlı bağlanmaz, kandırılmaz kurban değildir, toplumun “iyi kız” algısına yenik düşmez! Yazar bu özün yolunu mitolojik masallarla, Jungcu psikolojinin izinden giderek yapıyor. Bir o kadar da şiirsel bir üslupla!
“Uzattığımız saçlarımızı duygularımızı saklamak için kullandık.”
Çok güzel bir yola çıkış noktası var kitabın: “Tarih boyunca Vahşi Kadın’ın ruhsal toprakları yağmalanıp yakılmış, buldozerlerle düzlenmiş ve başkalarını memnun etmek üzere doğal döngüleri, doğal olmayan ritimlere büründürülmüştür.” “Günümüz kadını, bulanık bir etkinlikler yumağına dönüşmüş durumda. Herkes için her şey olmaya koşullandırılmıştır.” Ve bir kadın tarafından en alasından 25 yıl ayrılmış yazımına. Bir başucu kitabı gibi okumalı ruhsal dirilme için. Elime alayım, bitireyim derseniz kitabın sizi bitirme ihtimali daha yüksek.
Ve son olarak,
Size daha iyi gelmeyecek,
Yaralarınızı sarmayacak,
Ama yeni yaralarınız açılmasın diye güçlü bir savunma kalkanına sahip olacaksınız.
Kendinize hiç bu kadar yakın olmamıştınız.
İsterim ki herkes okusun, her yüreğe dokunsun. Paylaşarak/yorumlayarak daha çok kişiye erişmesine vesile olabilirsiniz.··
3.727 Gösterim
10 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Her kadın okumalı. Her insan okumalı. Paylaşarak daha çok okura ulaşmasına vesile olabilirsiniz. 🌼
Konusu, kadınların katledilmiş masumiyeti olarak algıladığım bu kitabı okuyup böylesine güzel bir şekilde yorumladığınız için öncelikle size teşekkür etmek isterim.
Ne yazık ki kadınları eksik gören, hayatlarına pek çok sınırlama getiren ve adeta yaşamlarını karartan anlayış hâlâ varlığını sürdürüyor. Bu durum son derece üzücü.
Siz de bu incelemenizle bizlere adeta bir ayna tutmuşsunuz. Kaleminize,yüreğinize sağlık.
Mikail Balcı 👏👏
Mikail Balcı 👏👏
Bu kitaptaki “vahşi” kelimesi aslında özgür ve içgüdülerine güvenen, yaratıcı ve güçlü, doğasıyla barışık,sezgilerini bastırmayan kadın enerjisini simgeler. Roman gibi akmaz; analiz ve semboller içerir. Yavaş okuyunca daha çok etkiler. Sindirilmesi gereken bir kitaptır anlamak yetmez. Bana göre her kadın içinde bir vahşi güç taşır; sezgisi, yaratıcılığı ve özgürlüğüyle. Bu kitap, o gücü hatırlatıyor, bastırılmış sesleri uyandırıyor ve kadını kendi öz doğasıyla buluşturuyor. Feminist bir manifesto gibi: Kadın, kendi gücünü keşfettiğinde özgürleşir. Ve tüm kadınlara ithafen:
“Seni anlamayan bir çevrede solgun hissedebilirsin; bu senin değersiz olduğun anlamına gelmez. Kendini hatırla. İçindeki vahşi kadın hâlâ orada, sadece uyanmayı bekliyor.” 🌟🌸
Reklam
Kadın,erkek ayrımını bırakıp birbirimize "sadece bir insan" gözüyle bakmaya başladığımız an herkes layık olduğu yeri ve sevgiyi bulacaktır❗️🎗
