…….. İnsan doğasını ya da insan denen ‘varlığı’ genel geçerli bir şekilde betimlemek Kierkegaard’ı hiç ilgilendirmiyordu. Asıl önemli olan bir tek kişinin varoluşuydu. İnsan kendi varoluşunu yazı masasının başında yaşamaz. Biz insanlar ancak eylemde bulunduğumuz zaman —özellikle de önemli bir seçim yapmak gerektiğinde— varoluşumuz karşısında tavır almış oluruz. …….
Sayfa 429 - Pan Yayıncılık, 36.Basım, Ekim 2013, Türkçesi: Sabir Yücesoy·Kitabı okudu