Şiirsel Bir Öfke :(♡
Dünyaya gözünüzü açtığınız an önünüze konan tek seçenek “sevilmeyeceğiniz bir hayatı kabullenmek” olsaydı, o boşluktan kendinize nasıl bir zırh örerdiniz?
Jamaica Kincaid bu kitapta, okumaya fena halde alıştırıldığımız o gözü yaşlı "anne özlemi" şablonunu alıp paramparça etmiş.
Annemin Otobiyografisi yas tutmayı ya da kendine acınmasını şiddetle reddeden, annesizliğini dünyaya karşı sivri bir bıçak gibi kullanan Xuela'nın çok tuhaf, çok sarsıcı itirafnamesi.
Metin buz gibi. Okuru sarıp sarmalama, teselli etme gibi bir derdi yok. Hayatta kalmak uğruna sevilme ihtiyacını tamamen bir kenara bırakan ve kendini o boşlukta sarsılmaz bir inatla var eden bir kadın var karşımızda. Üstelik Xuela bu varoluş savaşında, kendi bedenini ve cinselliğini keşfetmeyi de bir silaha dönüştürüyor. Kimsenin ona ait olmadığı bu dünyada, cinselliğini hükmedebildiği tek kişisel alan olarak, en filtresiz ve cesur haliyle sahipleniyor.
Okurken sürekli onun bir yerlerde kırılmasını, zayıf düşmesini bekliyorsunuz ama o buna asla izin vermiyor. Aidiyetsizlik hissi ancak bu kadar süssüz, bu kadar acımasızca dürüst yazılabilirdi.
Bittiğinde bende kalan şey hüzünden çok tuhaf bir irkilme oldu. Hiçlikten beslenip kendi kurallarını baştan yazan böyle bir karakterle tanışmak, beni fena halde konfor alanımdan çıkardı. Uzun zamandır bir metnin beni bu kadar köşeye sıkıştırdığını hatırlamıyorum. Mutlaka okuyun…
Jamaica Kincaid bu kitapta, okumaya fena halde alıştırıldığımız o gözü yaşlı "anne özlemi" şablonunu alıp paramparça etmiş.Annemin Otobiyografisi yas tutmayı ya da kendine acınmasını şiddetle reddeden, annesizliğini dünyaya karşı sivri bir bıçak gibi kullanan Xuela'nın çok tuhaf, çok sarsıcı itirafnamesi.
Metin buz gibi. Okuru sarıp sarmalama, teselli etme gibi bir derdi yok. Hayatta kalmak uğruna sevilme ihtiyacını tamamen bir kenara bırakan ve kendini o boşlukta sarsılmaz bir inatla var eden bir kadın var karşımızda. Üstelik Xuela bu varoluş savaşında, kendi bedenini ve cinselliğini keşfetmeyi de bir silaha dönüştürüyor. Kimsenin ona ait olmadığı bu dünyada, cinselliğini hükmedebildiği tek kişisel alan olarak, en filtresiz ve cesur haliyle sahipleniyor.
Okurken sürekli onun bir yerlerde kırılmasını, zayıf düşmesini bekliyorsunuz ama o buna asla izin vermiyor. Aidiyetsizlik hissi ancak bu kadar süssüz, bu kadar acımasızca dürüst yazılabilirdi.
Bittiğinde bende kalan şey hüzünden çok tuhaf bir irkilme oldu. Hiçlikten beslenip kendi kurallarını baştan yazan böyle bir karakterle tanışmak, beni fena halde konfor alanımdan çıkardı. Uzun zamandır bir metnin beni bu kadar köşeye sıkıştırdığını hatırlamıyorum. Mutlaka okuyun…·
190 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.