Meseleyi biraz fazla ciddiye almışsınız. Dilini inkar etmek ile konuşamamak arasındaki önemli farkı zaten biliyorum. Genel olarak bir asimilasyon olduğu için bizde Kürtçeyi tam olarak düzgünce konuşamıyoruz. Burada kardeşimle olan şakalaşmamı dile getirmiştim. Bunu bir yitiriş olarak değil, doğal bir ev hali olarak görüyorum. O zaman dediğinize göre gidersek ironiyi anlayamamayı da cehalet olarak görebiliriz.