Cehenneme Övgü
Cehenneme Övgü, uzun zamandır okuma listemde bekletip ertelediğim için kendime kızdığım bir kitap oldu. Totalitarizmin sadece siyasi rejimlerle sınırlı olmadığını; aslında modern hayatın her hücresine sızmış, sinsi bir baskı sistemi olduğunu yüzüme vuran bir eserle karşılaşacağımı bilmiyordum.
Gündüz Vassaf, farkında bile olmadan o baskıcı sistemin içine nasıl çekildiğimizi, şahsi alanımızın nasıl daraltıldığını ve sonuçta kendimizden nasıl uzaklaştığımızı tüyler ürpertici bir netlikle anlatıyor. Kışkırtıcı, sorgulatan, oluşan bu düzene karşı ''hayır'' dedirten bir kitap.
Bazı satırlarda durup, yazarla içsel bir kavgaya tutuştuğum yerler de oldu. Evlerimizde banyonun, yatak odasının veya mutfağın işlevlerinin keskin çizgilerle ayrılmasını bir tür totalitarizm belirtisi olarak görmem mümkün değil. Benzer şekilde, telefonla dünyanın öbür ucuna ulaşabilmek ya da kendimize bir hatıra bırakmak adına çektiğimiz bir fotoğraf karesini totalitarizm parantezine dahil edemem. Bunlar bir baskıdan ziyade hayatın pratik akışı ve rasyonalitesi.
Tüm bu itirazlarıma rağmen, Cehenneme Övgü ufuk açıcı bir eser. Okuyup rafa kaldırılacak bir kitap değil. Ezber bozan ve özgürlük sandığımız şeylerin aslında ne kadarının bize ait olduğunu sorgulatan bir kitap. Kesinlikle okunmalı ve üzerine kavga edilmeli.
Cehenneme Övgü, uzun zamandır okuma listemde bekletip ertelediğim için kendime kızdığım bir kitap oldu. Totalitarizmin sadece siyasi rejimlerle sınırlı olmadığını; aslında modern hayatın her hücresine sızmış, sinsi bir baskı sistemi olduğunu yüzüme vuran bir eserle karşılaşacağımı bilmiyordum.
Gündüz Vassaf, farkında bile olmadan o baskıcı sistemin içine nasıl çekildiğimizi, şahsi alanımızın nasıl daraltıldığını ve sonuçta kendimizden nasıl uzaklaştığımızı tüyler ürpertici bir netlikle anlatıyor. Kışkırtıcı, sorgulatan, oluşan bu düzene karşı ''hayır'' dedirten bir kitap.
Bazı satırlarda durup, yazarla içsel bir kavgaya tutuştuğum yerler de oldu. Evlerimizde banyonun, yatak odasının veya mutfağın işlevlerinin keskin çizgilerle ayrılmasını bir tür totalitarizm belirtisi olarak görmem mümkün değil. Benzer şekilde, telefonla dünyanın öbür ucuna ulaşabilmek ya da kendimize bir hatıra bırakmak adına çektiğimiz bir fotoğraf karesini totalitarizm parantezine dahil edemem. Bunlar bir baskıdan ziyade hayatın pratik akışı ve rasyonalitesi.
Tüm bu itirazlarıma rağmen, Cehenneme Övgü ufuk açıcı bir eser. Okuyup rafa kaldırılacak bir kitap değil. Ezber bozan ve özgürlük sandığımız şeylerin aslında ne kadarının bize ait olduğunu sorgulatan bir kitap. Kesinlikle okunmalı ve üzerine kavga edilmeli.·
1.628 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İnsanda kitapla kavga etme hatta yazıya döküp karşılık verme hissi uyandırmıyorsa bu kitap hedefine ulaşmamış demektir :) Ufuk açıcı ifadesi sanırım bütün söylediklerimizin toplam bir özeti :)
Zaten yazarın kendisi de düzenle kavga etmekten yorulmuyor. Okur olarak kitabın sayfalarıyla el sıkışıp dağılsaydık, metne hakaret etmiş sayılırdık. :)
Uzun zamandır rafta bekletip, sizinle konuştuktan sonra öne aldığım, elimdekini bugün bitirip, yarın okumaya başlayacağım kitap 🤓 Tertemiz, merak uyandıran, okumaya yönlendiren bir inceleme olmuş. 🌸 Kaleminize sağlık, not aldığınız yerlere özellikle mercek altında bakacağım 🧐 Teşekkür ederim 🙏🏻
Umarım öne çektirdiğime değer 😊
Not aldığım yerler kısa kısa yerlerdi. Buraya eklemedim ama sonlara doğru, dünyaya çocuk getirme konusu vardı. Kendime bile cevap veremediğim bir konuyu incelememe ekleyemedim ama konu sorgulamaksa en can alıcı yeriydi..
Müteferriç Arka kapağını inceledim şimdi. Yine kendine has sorgulatan, toplumsal kabulleri reddeden bir kitaba benziyor. Teşekkür ederim, uygun bir zamanda değerlendireceğim.