Kitap üç bölümden oluşuyor. Bölüm başlıkları ve içerikleri şu şekilde:
Birinci Bölüm: Hazret-i Muhammed
Tolstoy'un, Peygamberimizin 93 tane Hadisini derlediği bu risale ilk defa Ekim 1908'de yayımlanıyor. Yani Tolstoy hayatta iken, bizzat kendisi tarafından. Tolstoy kitaba, "Muhammed'in Kur'an'a Girmemiş Hadisleri" ismini veriyor. Tabi bu isim metodolojik olarak hatalı fakat o iklim de anlaşılabilir. Burada mühim olan şu ki, Tolstoy, İslamiyeti araştırıyor ve Abdullah El-Sühreverdi'nin Hindistan'da basılan Hadis kitabını okuyor. İşte bu 93 Hadisi de bu okuduğu kitaptan derliyor.
İkinci Bölüm: Mektuplar
Bu bölümde Tolstoy'un, Azerbaycan kökenli bir general olan İbrahim Ağa ile evli olan Rus asıllı Yelena Vekilova'nın birbirlerine yazdıkları mektuplar yer alıyor. Bu mektuplaşmalar 1909 senesinde yapılmış. İlk mektubu 2 Mart 1909'da Vekilova yazıp, Tolstoy'a gönderir. Bu mektubunda özetle şu suali sorar:
“Oğullarım, babalarının dinine geçmek için benden izin istiyorlar. Ben ne yapmalıyım?“
Tolstoy da çok kısa bir müddet içinde yani 15 Mart 1909 tarihinde bu mektuba cevap verir ve mektubunda şu unutulmaz sözleri söyler:
“Bunu söylemek ne kadar tuhaf olsa da benim için Muhammedilik, Haça tapmaktan (Hıristiyanlıktan) mukayese edilemeyecek kadar yüksekte duruyor. Eğer insan, seçme hakkına sahip olsaydı, aklı başında olan her Provoslav (Hıristiyan) ve her bir insan, şüphe ve tereddüt etmeden Muhammediliği; tek Allah'ı ve onun Peygamberini kabul ederdi.“ Sayfa 44
Ve bu mektuptan sonra şunlar olur:
“Tolstoy'un mektubundan sonra Tiflis'teki Zagafgaziya Ruhani İdaresi general İbrahim Ağa Vekilov'un evlâtları Müslümanlığa kabul etmiş ve bu arada Müftü Mirza Hüseyin Efendi Kayıpzade'nin imzası ile resmî senet vermiştir. Çocukların adını da değiştirip; Boris, Faris olmuş, Qleb ise Galip olarak resmileşmişlerdir. Lev Tolstoy'un, Yelena Vekilova'ya yazdığı mektubun aslını Yelena'ın oğlu Faris'de, 1978 yılında Moskova'da Lev Tolstoy adına açılan müzeye vermiştir. Mektuplar müzede hâlâ sergilenmektedir.“ Sayfa 55
Bu mevzunun sahih olduğunu Tolstoy'un doktoru Duşan Petroviç Makovitski'nin 1979 senesinde yayımlanan hatıraları da teyit ediyor. Aynı mevzuyu doktor da anlatıyor.
Üçüncü Bölüm: Tolstoy'un İtirafları
Bu bölümde Tolstoy Allah'a inanma hususunda yaşadığı süreci bize anlatıyor. Bu susuzluğu ise ilk defa 30 yaşında fark ettiğini söylüyor ve artık peşini bırakmıyor. Bir beşere düşen ne ise onu yapmak için bütün gayretini sarf ediyor. Araştıryor, okuyor, ormanlara gidip tefekkür ediyor, dua ediyor, velhasıl elinden geleni yapıyor. Netice tabi ki müspet: Allah'ı buluyor ve inançlı bir insan olarak hayatına devam ediyor. Hattâ, Tolstoy'un ilk bölümde yer alan Risalesi ve ikinci bölümde yer alan Mektubunu düşündüğümüzde kendisinin son nefesini vermeden önce Müslüman olma ihtimali de var. Tabi burasını Allah bilir. Yalnız o hıristiyan ikliminde bu gayreti göstermesi bence çok mühim bir şey. Ve ben bugün muhtelif Avrupa vatandaşlarından Müslüman olanlara derin saygılar duyuyorum. Onların Müslümanlığı da bizimkisi gibi lafta değil özde oluyor. Gerçekten yaşıyorlar.
Kitabın sonunda Tolstoy'un Peygamberimizin hadislerinden derlediği kitabın orijinal Rusça hali de verilmiş. Bu mânâda yayınevi güzel bir iş çıkarmış.
Kitabı mutlaka tavsiye ediyorum.
Herkese faydalı okumalar dilerim.
·
337 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Lev Tolstoy müslüman olduğuna inandığım kitap, bu kitabı iki kere okudum ilk okuduğumda çok şaşırmıştım
