aslında leylaklar hep aynı açıyor insan böyledir bazı şeylere hep ayrı be anlam yükler.hayat da bizim yüklediğimiz anlamdan ibarettir.yoksa ne leylak ne de başka birşey. fakat içinde leylaklar da dahil koca bir dünyayı senden müteşekkil görmek ve onu öylece vehmetnek bahtiyarlığına vasıl olan gönül, bugün modernitenin keskin kıskacında medar ı maişet derdine düşmüş hangi insanda var ki yahut kim ya da kimler leylakların birisinden yana açmasını maaşına yapılacak kuş kadar artıştan daha fazla önemser. biraz karamsar lakin seyir defterimde bugün bunlar yazıyor.okumak zorundaydım .
haklısınız, dünya ne yazık ki leylakların rengini de kokusunu da unutturacak kadar gürültülü ve telaşlı artık. ama yine de o keskin kıskaçların arasında, bir anlığına da olsa leylakları birinden yana açmış görmek o bahtiyarlığa tutunma çabası belki de .seyir defterinize bıraktığınız bu derin not için teşekkürler.