Çocuğu evliliği ayakta tutan bir yapıştırıcı ya da araç olarak görmek neyin kafası şu geleneksel kafada olanları hiçbir zaman anlamadım anlamayacağım da. Evliliğiniz düzelir çocuk yapın mantığı içerisinde olanların varlığı ne yazık ki halen devam ediyor çok karşılaşıyorum. Evliliği ayakta tutması gereken şey eşlerin birbirine duyduğu sevgi saygıdır. Zavallı çocuklar niye macun olsun ya 😅 Sevgi saygı yoksa aman çocuk yapalım düzeliriz demesin kimse. 🤦🏻♀️
Jung'un yorumu ilk bakışta abartılı gibi görünse de, Jung'un burada dikkat çektiği şey biyolojik ya da toplumsal bir zorunluluktan çok, ortak sorumluluğun insanlar üzerindeki birleştirici etkisi. Bir çocuk, eşleri sadece duygusal olarak değil, gündelik hayat, gelecek planları, fedakârlıklar ve ortak amaçlar üzerinden de birbirine bağlar. Bu nedenle çocuklu evliliklerde çatışmalar bitmese bile ilişkiyi sürdürmeye yönelik motivasyon çoğu zaman daha güçlü olabilir. Yani çocuk, bazı küçük şeyleri hoşgörmeyi sağlar.
Elbette her çocuksuz evlilik problemli, her çocuklu evlilik de sağlam değildir. Ancak Jung'un işaret ettiği nokta, çocukların eşler arasında kurduğu görünmez bağın gücüdür. İki insan arasındaki aşk zamanla biçim değiştirir. Bu yüzden Jung'un tespiti, günümüzde bile üzerinde düşünmeye değer bir gözlem gibi görünüyor. Ayrıca sırf çocuk var diye birçok sorun (aldatma, şiddet vs) görmezden geliniyorsa bu çok yanlış.
Yorumunuzu destekliyorum ama ayrıştığımız nokta şu Mustafa hocam :) Çocuğun insanları bir arada tutabildiğine ben de itiraz etmiyorum. İtiraz ettiğim şey bunun sağlıklı bir evliliğin göstergesi gibi sunulması. Bazen insanlar çocuk için yıllarca aynı evde kalabiliyor ama aynı evde kalmakla mutlu ve sağlıklı bir ilişki sürdürmek aynı şey değil. Çocuk bir evliliğin sigortası değil neticede o evliliğin içinde büyüyen bir birey çocukları bu noktada kullanmak yanlış geliyor bana örnek olarak şiddet görüyor kadın diyelim susuyor sırf çocuk var diye katlanıyor. Diğer bir hususta da evliliği herkes yapar bu çok kolaydır ama anne baba olmaya hazır mıyız bu soruyu sormalara gerekiyor. Teşekkür ederim yorumunuz için. ☺️
Fikirlerin hepsinin tutarlı bir tarafı var bunu kabul ediyorum. Zaten insan ilişkilerinde kesin doğru yanlış yaklaşımlar her zaman yanlıştır. Fikrimi kısaca şöyle özetlersem, yanlış bir şeyin üzerine doğru şeyler koyamazsın. Yanlış olan çocuk değil evlilik. Bütün evlilikler yanlıştır ve insanlık bu yanlıştan çok yakında kurtulacak sabredin belki 20 yıl daha. Önce din sonra evlilik kaybolacak belki sıralama değişebilir. Bir de KüBii seni epey beğendim iyisin sen yani fikirlerini yanlış anlaşılmasın…
Maalesef bende bu noktada katılmıyorum . Çocuk için sürdürülen saçma sapan evlilikler de cabası üstelik . İki insanın yanyana olup mutsuz , saçma sapan , şiddet dolu , kavgacı bir ailedense boşanmak daha mantıklı . En azından mutlu bir anne ve baba görme ihtimali artar . Seçtiğimiz yanlış adam ya da kadının hatalarını çocuk üzerinden görmezden gelmek büyük haksızlık çocuk içinde kendimiz içinde .
Düşüncene katılıyorum. Çocuk gelişimci olarak ele almak isterim. Çocugun psikolojisini düşünürsek çocuklar evde yaşayan iki mutsuz anne baba görmek istemezler güvenli sağlıklı ilişki modeli istedikleri… Sürekli çatışmanın sevgisizliğin ve şiddetin olduğu bir ortamda büyüyen çocuklar bunu normalleştirebilir ve yetişkinlikte benzer ilişki kurma riski taşıyabilirler. Eşlerin belli bir olgunluğa erişmeden hemen anne baba olma olayını pek sağlıklı bulmuyorum ben. 😊🙏
Şuna katılabilirim bir yere kadar çocuk için devam ediyorsun ama bu asla sağlıklı bir ilişki tarzı olmuyor. Çocuk olsa da bir yer de o ilişki gitmiyorsa nakavtı çekiyorsun. Kısaca çocuk olsun da evlilik ayakta kalır kafası bence yanlış. Hatta çocuksuz evlilik çok daha kolay diye iddia bile edebilirim😁
Jung'a katılıyorum. Jung burada ki evlilik kavramının tüm gerekliliğinin sağlam olduğu ve sadece çocuklu olupla olmamak arasındaki yorumudur. Geleneksel aile yapısı içerisinde çocuk faktörünün önemini güzel anlatan bir düşüncedir. Sonuçta evlilik kavramının, sevginin, saygının, empatinin ve diğer bağlayıcı kavramların önemini, anlamını bilmeden evlenenler sadece çocuklu ya da çocuksuz evlilik anlamlandırmasını yanlış kavrayabiliyorlar.
Tam da bu nedenle itiraz ediyorum ben Evliliğin sevgi ve saygıdan olustuğunu kabul ediyorsak evlilik istikrarın kaynağını çocuk neden üstlenlensin? Çocuk ayrılığı erteleyen bir faktör olabilir belki ama bu durum çocuğun evliliği ayakta tutan unsur olduğu anlamına gelmez. Bir ilişkiyi sürdüren şey eşler arasındaki bağdır. Çocuğu macun olarak tanımlamayı yanlış buluyorum. Olgunlaşmamış ailelerin hadi çocuk yapalım düzelir her şey hele bir de erkek çocuğu olursa tadından yenmez mantığında çok fazla insan var benim itirazım tam olarak buna. Teşekkür ederim yorumunuz için 🙏