Olağanüstü Bir Gece, insan psikolojisinin derinliklerine inen, gözlem gücü yüksek olan 
Stefan Zweig novellalarından biri. Eser, toplum içinde ayrıcalıklı görünen bir adamın, sıradan gibi başlayan rastgele bir gecede gerçek benliğiyle yüzleşmesini ele alıyor. Zweig, bir yandan insan ruhuna yerleşmiş boşluk hissini ve büyük bir kalabalığın içinde bile yapayalnız kalma duygusunu işlerken, diğer yandan yeniden doğuşu, benlikte gizli kalmış duyguların uzun bir zaman sonra uyanışını yansıtıyor.
Gerek psikolojik çözümlemeler gerekse empati üzerinden ilerleyen anlamlandırma süreci, okuru ciddi bir sorgulama içine çekme potansiyeline sahip.
Ayrıca bu kitapta olaylardan çok karakterin iç dünyasına yapılan bir yolculuğa tanıklık ediyoruz. Puan kırmamın en büyük sebebi de tam olarak burada başlıyor desem yeridir. Anlatılan içsel dönüşümün elbette ilgi çekici yanları vardı; ancak karakterin olaylar karşısındaki kayıtsız tavırları, çoğu zaman hikâyeyle bağ kurmamı zorlaştırdı. Bu sebeple, aynı duygu etrafında devamlı dönüp durduğumu hissettim.
Belki de bunun sebebi, Zweig'ın; 
Satranç, 
Amok Koşucusu ve 
Kızıl gibi novellalarını daha büyük bir merak içinde okumuş olmamdan kaynaklanıyor olabilir. Bahsetmiş olduğum eserlerde görmüş olduğum sürükleyicilik unsurunu, 
Olağanüstü Bir Gece'de tam olarak bulamadım.
Zweig'ın en güçlü kitabı kesinlikle değil fakat şans verilebilecek bir modern klasik olduğu aşikâr.
Stefan Zweig novellalarından biri. Eser, toplum içinde ayrıcalıklı görünen bir adamın, sıradan gibi başlayan rastgele bir gecede gerçek benliğiyle yüzleşmesini ele alıyor. Zweig, bir yandan insan ruhuna yerleşmiş boşluk hissini ve büyük bir kalabalığın içinde bile yapayalnız kalma duygusunu işlerken, diğer yandan yeniden doğuşu, benlikte gizli kalmış duyguların uzun bir zaman sonra uyanışını yansıtıyor.
Gerek psikolojik çözümlemeler gerekse empati üzerinden ilerleyen anlamlandırma süreci, okuru ciddi bir sorgulama içine çekme potansiyeline sahip.
Ayrıca bu kitapta olaylardan çok karakterin iç dünyasına yapılan bir yolculuğa tanıklık ediyoruz. Puan kırmamın en büyük sebebi de tam olarak burada başlıyor desem yeridir. Anlatılan içsel dönüşümün elbette ilgi çekici yanları vardı; ancak karakterin olaylar karşısındaki kayıtsız tavırları, çoğu zaman hikâyeyle bağ kurmamı zorlaştırdı. Bu sebeple, aynı duygu etrafında devamlı dönüp durduğumu hissettim.
Belki de bunun sebebi, Zweig'ın; Satranç, Amok Koşucusu ve Kızıl gibi novellalarını daha büyük bir merak içinde okumuş olmamdan kaynaklanıyor olabilir. Bahsetmiş olduğum eserlerde görmüş olduğum sürükleyicilik unsurunu, Olağanüstü Bir Gece'de tam olarak bulamadım.
Zweig'ın en güçlü kitabı kesinlikle değil fakat şans verilebilecek bir modern klasik olduğu aşikâr.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.