HAYAT MI EDEBİYATTAN BÜYÜK YOKSA EDEBİYAT MI HAYATTAN BÜYÜK ?
Yakın zamana kadar hayatın edebiyattan büyük olduğunu düşünürdüm, bir süredir tam tersini düşünüyorum. Edebiyat hayattan büyük.. Bu muhteşem kitap da bu düşüncemi iyice pekiştirdi.
Eğer sustuklarımız, söylediklerimizden daha kıymetli ve bizi daha çok anlatıyorsa edebiyat hayattan büyük demektir. Belki bir yanılgı bu, belki de bir yenilgi..
Edebiyat neydi? Kırgın insanların son tesellisi mi, sığındığı son liman mı?
Tatar Çölü neydi, neresiydi,var mıydı yok muydu? Hayat mıydı,dünya mıydı ,düş müydü ,rüya mıydı?İnsanlarla kavga etmek yerine kendinle kavga etmek, sonra kendinle olan kavgayı da bırakmak mıydı? Kavgasız yaşanır mıydı, nasıl yaşanırdı?
“Zamanı çıplak gözlerle görebilenin dünyadan dışarılara ilk kez bakması gibi biraz şeydi”
Zaman mı bizim içimizden geçiyordu yoksa biz mi zamanın içinden?
İnsan daha da mutsuz olmamak için belirli bir mutsuzluğu seçebilir miydi?
Gerçeklikle bağı ne kadar zayıflasa da insanın, akşam olunca evine giden yolu bulabilmesi mucize değilse neydi?
İnsan tutunduğu dallarını, kendi bindiği dallarını kendisi mi kesiyordu? Yoksa görünmeyen testereler mi atanmıştı bu görev için?
İnsan başka hiçbir şeye muhtaç değilse bile, bir aldanışa ve bir teselliye mi muhtaçtı?
Bazen küçük bir an için ömür bile verilir miydi?
“İnsan, insandır.” demişti Shakespeare.
Sustum..
··
2.676 Gösterim
14 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Eline sağlık Osman, cevapsız sorularına geri dönmüşsün burada. Kitap da epey katkıda bulunmuş buna anladığım kadarıyla. Üç inceleme okudum bugün bu kitapla ilgili (Semih, Ayşe hanım ), okunması gerektiğine ikna oldum sayenizde. Teşekkürler
Teşekkür ederim. İstemsizce soru sorarken buluyorum kendimi çoğu incelemede :) Kitap muhteşem fazla bekletme :)
Tam bir ay olmuş yazalı. Zaman çözülemeyen bir bilmece olarak kalmaya devam ediyor..
Bir başkasının bize yalan söylediğini fark ettiğimizde çoğu zaman onu nasıl da acımasızca cezalandırırız. Peki ya o sesin sahibi bizsek? diye soruyordum kitabı okurken kendime.
Siz daha edebi bir dille ‘İnsan tutunduğu dallarını, kendi bindiği dallarını kendisi mi kesiyordu? Yoksa görünmeyen testereler mi atanmıştı bu görev için?’ demiş ve çok güzel tasvir etmişsiniz. Kaleminize sağlık.
Reklam
