Başlığı okuyunca şöyle anladım: Evde hak ettiğini bulamayan erkek, eşini aldatmakta haklıdır... Bence aldatmanın haklı gerekçesi olamaz. Olmuyorsa ayrılırsın sonra gider yaparsın ne yapacaksan... Hak ettiğin gibi davranılmıyorsa ne durursun öyle yerde...
Aristo aldatmaların altında yatabilecek psikolojiyi aktarmış; böyle yapılmalı, bu haklıdır nevinden cümleler kurmamış. Bir insana yalan söylemenin bile onur kırıcılığı ve karşındaki insanı koyduğun aptallığın statüsü ortada iken aldatma halinde varın siz düşünün sahtekârlığı, bencilliği. Yoksa işin aşağılık ya da doyumsuzluk kısmı daha farklı alanlara, normlara hitap eden konular. Velhasıl kelam karakter bozukluklarını şu tarz argümanlarla desteklemek kendine avuntu bulmak bence.
Başlık üzücü. Hemcinslerinize karşı önyargılı olmayın ne olur. Bazen ne yaparsanız yapın erkeğin ruhu koleksiyoncudur, hatta bu meselenin temeli kadının eksikliğinden ziyade kendi eksikliğinden kaynaklanır. Kendini az, yetersiz bulur içten içe ve kanıtlama çabasına girişir.