Hoş bir kitaptı; hikâye ama şiir gibi hikâye, 'düz yazı şiir' demek uygun olacaktır sanırım.
Malum Halil Cibran denince ilk akla gelen 'Ermiş' oluyor. Ben de neymiş bu Ermiş, nereye ermiş, ne söylüyor bize diye bir bakayım dedim..
Hayatımızda iniş ve çıkışlar var, bazen herşey çok kötüdür, işleriniz yolunda gitmez. Hâliyle bunun sorumlusu olarak kendinizi görürsünüz, kendi yeteneklerinizden şüphe etmeye başlarsınız.. Benim için biraz öyle bir dönem oldu. Bu durumla çok sık karşılaşıyorum; seçtiğim kitap bana farkında olmadan istediğim ve ihtiyacım olan motivasyonu verir.
"Sizi başarısızlıklarınızla yargılamak, tutarsızlıklarından dolayı mevsimleri suçlamaktır." diyor Ermiş.
Ve Halil Cibran'ın bu sözü Saygıdeğer Babam Oğuz Atay'ın Günlük 'teki şu sözünü anımsattı;
"Hata yapmayan insan hiçbir şey yapmıyor demektir, çamurlu yolda yürürsen elbette ayağın kirlenecek." (İletişim, S:106)
Şimdi bomba gibiyim, iyi ki var kitaplar :-)