"Her leke kendisiyle çıkar,, der
Özdemir Asaf
"İnsanın acısını insan alır ,, der
Şükrü Erbaş
Yalnızlık sözlükteki anlamına sığamaz bazen.
Kalabalıkta bir kişinin yokluğu yeter kendini yalnız hissettirmeye...
Yusuf Atılgan da demiş ya
"Ne kalabalık
bir o yok sanki.."
Özdemir Asaf en sevdiğim şairler arasındadır diyemem ama kesinlikle duygularını çok iyi aktarıyor okuyucuya. Kelime ustası denilebilir.
Orta derecede beğendim.
6☆☆☆☆☆☆
En sevdiğim satırlar...
.
Anı bahçelerinde üşümek sıcaktı
Babamın öldüğünde aylardan Hazirandı
O elli dördündeydi, ben yedi
Bir ışık söndüğünde yol yandı
.
Kalabalıklar, kalabalıklar içinden
Kişiyi yüceye sürdüren nedir
Parça-parça büyümüş bir çocukluğu
Olgunluk aşamalarında yaşatırca öldüren nedir
.
Şimdi kocaman denizlerde, kocaman gemilerde
Neden yok küçüklüğümüzdeki büyüklüğümüz;
Çocukluğumuzun bahçelerinde, o evlerde
Kağıttan gemilerimizi yüzdürdüğümüz.
Bir şeyler mi kalmış çocukluğumuzda.
Çocukluğumuzla çözdüğümüz...
.
Ağlayanlar sevinmeli
Sevin ağlayabiliyorsan
Acılar art arda dinmeli
Durur bir nöbetçi gibi
Durur bir bekçi gibi
Zamana gülmeli-gülmeli.
Sevin ağlayabiliyorsan
Unutmanın kardeşidir ağlamak
Uyur uyanır yatağında duyguların
Düşüncenin kucağında hep çocuktur
Ağlamak.
.
ve ek olarak Fal,Palyaço ve Şey şiirleri muhteşemdi zannımca...
Özdemir Asaf
"İnsanın acısını insan alır ,, der
Şükrü Erbaş
Yalnızlık sözlükteki anlamına sığamaz bazen.
Kalabalıkta bir kişinin yokluğu yeter kendini yalnız hissettirmeye...
Yusuf Atılgan da demiş ya
"Ne kalabalık
bir o yok sanki.."
Özdemir Asaf en sevdiğim şairler arasındadır diyemem ama kesinlikle duygularını çok iyi aktarıyor okuyucuya. Kelime ustası denilebilir.
Orta derecede beğendim.
6☆☆☆☆☆☆
En sevdiğim satırlar...
.
Anı bahçelerinde üşümek sıcaktı
Babamın öldüğünde aylardan Hazirandı
O elli dördündeydi, ben yedi
Bir ışık söndüğünde yol yandı
.
Kalabalıklar, kalabalıklar içinden
Kişiyi yüceye sürdüren nedir
Parça-parça büyümüş bir çocukluğu
Olgunluk aşamalarında yaşatırca öldüren nedir
.
Şimdi kocaman denizlerde, kocaman gemilerde
Neden yok küçüklüğümüzdeki büyüklüğümüz;
Çocukluğumuzun bahçelerinde, o evlerde
Kağıttan gemilerimizi yüzdürdüğümüz.
Bir şeyler mi kalmış çocukluğumuzda.
Çocukluğumuzla çözdüğümüz...
.
Ağlayanlar sevinmeli
Sevin ağlayabiliyorsan
Acılar art arda dinmeli
Durur bir nöbetçi gibi
Durur bir bekçi gibi
Zamana gülmeli-gülmeli.
Sevin ağlayabiliyorsan
Unutmanın kardeşidir ağlamak
Uyur uyanır yatağında duyguların
Düşüncenin kucağında hep çocuktur
Ağlamak.
.
ve ek olarak Fal,Palyaço ve Şey şiirleri muhteşemdi zannımca...
·
10 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
