"Aslında hiçbir şey yasadışı değildi, çünkü artık yasa diye bir şey yoktu."
Sayfa 16 - CAN SANAT YAYINLARI
8 Yorum
Bu yorum görüntülenemiyor
Bu cümle, kelimelerin yankısını değil, yankının artık duyulamadığı bir boşluğu anlatır. Orwell, bu tek satırla, bütün bir medeniyet fikrini, uygarlığın üzerine kurulduğu o görünmez sözleşmeyi yerle bir eder. Artık yasa yoktur; çünkü hakikat yoktur. Ve hakikatin olmadığı bir dünyada adalet, yalnızca bir hayal, bir gülümseyiş kadar geçici, bir çığlık kadar sessizdir. Yasa, her zaman bir çerçeve değil midir? Sınırlayan değil, koruyan; düzenleyen değil, insanı insana karşı sorumlu kılan... Ama şimdi, yasa yok. Çünkü onu doğuran irade değil, yalnızca iktidarın arzusu var artık. Yasa, olması gerekenin değil, buyruğun hizmetkârı olmuşsa; artık neye “suç” diyeceğiz? Ne zaman “yanlış” diyeceğiz? Orwell’in çizdiği bu karanlık evrende, artık hiçbir şey yasadışı değildir, çünkü suçun kendisi bile anlamını yitirmiştir. Bu, sessiz bir kıyamettir: suçun yokluğu, özgürlüğün varlığına işaret etmez. Aksine, özgürlüğün öldüğü yerde suç da ölmüştür. Çünkü özgürlük olmadığında, yasaya da gerek kalmaz; artık herkes itaat etmek zorundadır düşünmeden, sormadan, direnmeden. Ve böyle bir dünyada, en büyük suç hâlâ düşünmektir. Yasa yoktur, ama düşünce suçtur. Çünkü düşünce, bize hatırlatır: neyin kaybedildiğini, neyin çalındığını ve en önemlisi, bir zamanlar “insan” denilen varlığın neyi hak ettiğini. Orwell’in bu cümlesi, insanlık tarihine kazınmış en sessiz çığlıklardan biridir. Çünkü bu, bir uyanışın değil, uyanmanın bile artık mümkün olmadığı bir düzenin resmidir. Yasa artık yoktur… Ve bu yokluk, bir boşluk değil; her şeyi ezip geçen, görünmeyen bir baskının mutlak varlığıdır.
Düşünce suçu kavramı kadar dehşet verici bir kavram bilmiyorum.
1984 yılında bu kitabın filmi çekilmiş. İzleyen var mı?
Reklam
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.