Betül
@gone_away7
Şu anda okuduğu kitaplar
İşte böylece, bir anlığına en yüce mutluluğu insanoğlunun erişebileceği en yüksek ve en saf hissi yakaladım. Aynı anda da bitti, ben de kalakaldım... Neyle? Tüm yabaniliğim, tutkum, bir gülün yaprakları gibi dağılmıştı. Üşümüş, dermansız kalmıştım; beyhude pişmanlıklarla doluydum
Reklam
İnsan sevinci ne kadar sefil, kısa ve hayal kırıklığıyla dolu! Çünkü aslında, car en rèalitè, aşkın doruk anı ne kadar sürer ki? Hiç, bir an, belki bir saniye. Bir saniyelik esrime ve ardından... toz, kül, hiçlik.
"Şuraya, bodruma in ve ne istersen yap. Ben hiçbir şey görmeyecek, hiçbir şey duymayacak, hiçbir şeyden bilmeyeceğim. Yani özgürsünüz; tamamen özgür."
Ne yazık ki öyle bir mutluluğu tadabileceğim günler geride kaldı. Ebediyen yok oldu, tekrar yaşanma ihtimali, hatta arzusu bile kalmadı
Paris'in varoşları antika insanların toplanma yeridir; ıssız, yarı kaçık hayatlar süren ve normal ya da saygın olma çabalarından vazgeçmiş insanlar. Yoksulluk onları beylik davranış kurallarından muaf kılıyor, tıpkı paranın insanları çalışmaktan muaf kılması gibi.
Reklam