Cihan padisahı Yavuz Sultan Selim,
Şam yakınına otagını kurdurarak burada üç ay kadar kalmıs. Bir Türkmen kızı da, zaman zaman padisahın çadırına gelerek, otagın temizlik islerini yapar, hünkâr çadırını tertibe ve düzene sokarak sıradan gündelik islerle mesgul olurmus…
Yine bir sabah temizlik için geldiginde, Sultan Selimi görmüs. Türkmen güzelinin gönlü sultana, su gibi anîden akıvermis gönlünü kaptırmıs ona.- Hani kalbin, her an bir halden baska bir hale geçmek, gibi anlamları da vardır ya- Zamanla kalbinin içini, ince bir sızı sarmıs genç kızın ve baslamıs kalbi için için göynümeye.
Bir gün, gözü, hünkâr çadırının diregine ilismis. Diregin üst kısmına askın gücü ona, söyle bir satır yazma cesareti vermis:
“Seven insan neylesin”
Yavuz Sultan Selim, otagına yatmaya gelince, birden direkteki yazıyı fark etmis,” Bu da ne ola ki” diyerek uzun bir muhakemeden sonra, bir vehim ve bin endise derken… Almıs eline kalemi söyle bir satır da o düsmüs aynı direkteki dizenin altına.
“Hemen derdin söylesin”
Türkmen kızı, ertesi gün gelip baktıgında otagın diregine, sevincinden aglamıs, o küçücük kalbi heyecandan gögsüne sıgmaz olmus, yer de onun olmus âdeta gök de… Fakat koskoca cihan sultanına ilân-ı askta bulunmanın, atesle oynamak, ates girdabına bilerek atlamak gibi ölümcül bir tehlikesi de varmıs. “Varsın olsun bu ask, buna deger diye düsünmüs.” Aldıgı mesajı heyecanla hemen cevaplandırmaktan kendini alamamıs ama yine de içinde bir korku kurdu varmıs ki genç güzelin, yüregini her gün dis dis, burgu burgu kemiren… Askın gücü, zoru ve korkuyu nefes nefes yasayan o gencecik yüregin imdadına yetismis derhâl. Bir satır daha yazmıs aynı direge
“Ya korkarsa neylesin”
Yavuz sultan selim, aksam, çadıra döndügünde, not düstügü direkteki satır gelmis aklına. Bakmıs ve okumus ki
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kim olduğumu merak ederseniz;
Bir avuç sevgiyi yüreğinde büyütüp elden ele taşıyanlardanım.
Nefreti, öfkeyi ve kini çoğaltmayı marifet saymayan;
merhametin, anlayışın ve güzel sözün izinden yürüyenlerdenim.
Ben hâlâ bir şiirin birkaç mısrasında kendini bulabilenlerdenim.
Bir kitabın satırlarında kaybolup yeniden kendine dönenlerden,
bir türkünün kederinde kendi sesini duyanlardanım.
Dünya ne kadar gürültülü olursa olsun,
kalbin sessizliğine kulak vermeyi unutmayanlardanım.
Ben hâlâ aşka tutunanlardanım.
İnsanların birbirine iyi gelebileceğine,
bir tebessümün karanlık bir günü aydınlatabileceğine,
samimiyetin en yoksul gönlü bile zenginleştirebileceğine inananlardanım.
Bahçeleri kurutan değil, toprağa yüz sürenlerdenim.
Bir çiçeğin açışında sabrı,
bir ağacın gölgesinde vefayı,
yağmurun toprağa kavuşmasında hasreti görenlerdenim.
Yıkmayı değil onarmayı,
tüketmeyi değil yaşatmayı seçenlerdenim.
Kusurlarıyla insanı sevmeye çalışanlardanım.
Her kalbin içinde anlatılmamış bir hikâye,
her yaranın içinde görünmeyen bir sızı olduğunu bilenlerdenim.
Bu yüzden hüküm vermeden önce anlamaya,
konuşmadan önce dinlemeye gayret edenlerdenim.
Ve ne olursa olsun;
NE YAZAR...Müzik
Duydum ki vefasız, incinip küsmüş
Kırılsa ne yazar kırılmasa ne
Bir selam yollardı, onu da kesmiş
Darılsa ne yazar, darılmasa ne
Ben keder üretir dert yaratırım
Alem'e ibrettir her bir satırım
Kırk yılın başında halim hatırım
Sorulsa ne yazar sorulmasa ne
Benden uzak olsun ersin murada
Dilerim sultanlar çıksın bahtına
Layık olmadığı gönül tahtına
Kurulsa ne yazar kurulmasa ne
youtu.be/vYvTObOAPY8?si=...
"Denizle tuz gibi karıştı aklım
Bir sana tutkunum, bir sana düşman.
Kalbim avucunda yok gizli saklım,
Bir sana tutkunum, bir sana düşman.
Dalgalara yenik düştük yüreğim,
Yelkenler perişan yerde direğim
Gel gitlere boyun eğdi yüreğim
Bir sana tutkunum, bir sana düşman.
Bir sevda zedeyim köhne kayıkta
Gönül anaforda can kayalıkta.
Temmuz güneşisin sen aralıkta
Bir sana tutkunum, bir sana düşman."