su hayattır diye önüme konulan ezberi
boğulan çocukları anımsayıp su ölümdür diye bağladım
mâdem buranın suları da senin
çok ağladım o nehrin sularında bir ölmüşü
senin dilinde bir olmuşu ararken
-insan ölünce oluyormuş çünkü
doğan bebek ilk defa suya değiyor
su başlamak
musalla taşında ağıtlarla bir ölü son defa suya değiyor
su bitmek
ruhumu kemiren bu dünyayı
doğurmakla sürdürdüğüm her şeyi
yok edecek güçteyim de
bir zaaf verdin
evlat gibi
önüme sunduğun bu yaşama
bedenimi yatırarak doğurduğum
doğurmak istemediğim
doğuramadığım çocuklarım için
bir ses oldum bu dünyaya