Gönül Demircioğlu
@gonuldemircioglu
Web sitem
instagram.com/gonuldemirciogl...
Kitaplarım
Arşe Duo
Çığlıkta Arşe
Sadak
Arşe Duo
Çığlıkta Arşe
Sadak
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Adam bu seferki izni hakkında özellikle gizemli bir tutum takınmış, iş arkadaşlarından hiç kimseye gideceği yerden bahsetmemişti. Sadece susmakla kalsa iyiydi ama gizemli bir hava yaratmak için bilinçli olarak çabalamıştı. Günlük hayatın griliği derilerine kadar nüfuz etmiş tipleri çıldırtmak için bundan daha etkili bir yöntem olamazdı. Bu gri ırkın mensupları, kendileri dışında birilerinin kırmızı, mavi ya da yeşil fark etmez, gri dışında herhangi bir renge sahip olabileceğini düşündüklerinde bile dayanılmaz bir kendinden nefret hissine kapılırlardı.”
“Öğretmenler kadar kıskanç bir grup bulmak zor işti. Öğrenciler her sene nehirden akan sular misali kendilerini aşıp giderken, öğretmenler nehrin yatağına gömülmüş taşlar gibi sabit kalmak zorundaydılar. Umutlar başkalarına anlatmak için vardı, kendi hayalleri için değil. Ya kendilerini çöp gibi hissederek yalnız mazoşistlere dönüşüyorlar ya da sonunda, başkalarının ahlaka aykırı davranışlarını rapor edip duran şüpheci erdemliler olup çıkıyorlardı. Özgürlüğe özendikçe özgürce davranışlardan nefret etmekten kendilerini alamıyorlardı.”
“Eskiden, yurtta kalırken beslediğim bir sokak köpeği vardı. Böyle tüy yumağı gibi bir şey. Yaz gelince bile kolay kolay tüy dökmüyordu. Bakması bile insanı sinir ediyordu. Ben de sonunda tüylerini kırpmaya karar verdim. Neyse, sıra kırpılan tüyleri atmaya gelince bizim köpek başladı ulumaya. Tüy demetini ağzına aldığı gibi yuvasına koştu. Herhalde tüylerini de kendisinin bir parçası sanıyordu. Bırakıp gitmeye gönlü el vermiyordu.”