Gönül Demircioğlu

"Kelimelerin bir şeye yaramadığını anladığım zamandı; kelimelerin söylemek istediklerine bile uymadıklarını."
Sayfa 171·Kitabı okudu
Roman
Reklam
"İnsanlar uzun zaman ölü kalabilmeye hazırlanmak için yaşarlar."
Sayfa 169·Kitabı okudu
Roman
yol çıkmaz
bazen işte, olur öyle arada kabuğu sıyrılır yapıştırdığın bir acının kırmızı, sarı kurdeleler bağladığın saçların düğümü çözülüverir kör bir makasla işte bazen, arada olur öyle sen gelmezsin, o gitmez, yol çıkmaz yol çıkmaz ama sen yine de sıyır yarayı kırmızıya yeniden bağlasın kabuk gelecek kışa biber yerine yaranı kurut işte olur bazen arada öyle sen gitmezsin, o gelmez, yol çıkmaz yol çıkmaz Gönül Demircioğlu
"Ne olduğumu bilmiyorum. Olup olmadığımı bilmiyorum. Jevel olduğunu biliyor, çünkü olup olmadığını bilmediğini bilmiyor. Uyumak için kendini boşaltamıyor çünkü o olduğu değil, olmadığı."
Sayfa 94·Kitabı okudu
Roman
"Cash, babam, Vernon, Peabody tabutu omuzlarına alıp eve doğru dönüyorlar. Aydınlık, gene de yavaş yürüyorlar; içi boş, gene de dikkatle taşıyorlar; cansız, gene de kısık, sakınan seslerle fısıldıyorlar, sanki yapılması bitince tabut canlanmış da uyanmayı bekliyormuş gibi sözünü ediyorlar. Koyu renkli döşemede ayakları hantal sesler çıkarıyor, sanki nicedir döşeme üstünde yürümemişler."
Sayfa 94·Kitabı okudu
Roman
Reklam