Dilan Görhan
@gorhandilan
Doğu Ekspresi yolculuğu sırasında Amerikalı bir adam öldürülür. Öldürülme şekli, zamanı, kim tarafından öldürüldüğü bilinmemektedir. Aynı trende yolculuk yapan dedektif Hercule Poirot Bay Bouc ve doktorla birlikte olayı çözmeye çalışırlar.
Soruşturma başlar ve her tanık ifadesinde olay biraz daha karmaşık bir hal alır. Akıcı ve merak uyandıran bir kitap. Konu ise sizi vicdan muhasebesine itiyor.
** İstanbul Beyoğlu'nda bulunan ve 1892 yılında yapımına başlanan tarihi Pera Palas Hotel, Doğu Ekspresi Paris-İstanbul seferlerine başladığında Avrupa'dan gelen yolcuların konaklaması için inşaa edilmiş. 1895te ilk misafirlerini ağırlamış. Agatha Christie bu romanı 1926-1932 yılları arasında İstanbul 'a sık sık geldiği süreçte hotelin 411 numaralı odasında kaleme almış.
Kitap yalnızca okunulması gereken değil anlaşılması gereken bir kitaptı. Yavaş yavaş sindire sindire okudum bundan dolayı biraz geç bitti. Bir cümle üzerinde saatlerce düşünebiliyor insan.
Henüz iki kitabı yayınlanmış ve tanınmamış bir filozof Nietzsche ve Avrupa'nın tanınmış tanı uzmanlarından Breuer. Breuer'un yakın arkadaşı Sigmund Freud ve etkileyici bir kadın olan Lou Salome'den oluşuyor.
Herşey Breuer'un ailesiyle çıktığı tatilde çantasında bulduğu gizemli notla başlıyor.
İlerleyen sayfalarda Doktor Breuer ile görüşen Salome Nietzsche'nin geçirdiği nöbetlerden, rahatsızlıklarından, uykusuzluğundan bahseder. Yanında taşıdığı valizden, yazmış ve yazacak olduğu kitaplardan başka hicbirseyi olmayan Nietzsche son çare olarak Doktor Breuer ile görüşmeyi kabul eder. Breuer onu duyduğu ümitsizlikten, nöbetlerinden kurtarmaya çalışır fakat Breuer'da evliliği ve özgürlüğü arasında sıkışmıştır. Aslında ikiside benzer sorunlara sahiptirler ve farketmeden birbirlerinin sorunlarını çözmeye ve birbirlerini farklı düşüncelere itmeye başlarlar. Böylece iki büyük insanın konuşmalarına, düşüncelerine, fikirlerine dahil oluyoruz. Hasta doktor ilişkisi ile başlayan iki insanın birbirlerini iyileştirmesi ile sona eriyor. Kitabın sonunda Yazarın Notu kısmını sakın atlamayın.
"Belkide sevdiğiniz insanları düşünmektesiniz. Ama daha derinlere inin. Sonunda sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz. Siz bu sevginin içinde yarattığı duyguları seviyorsunuz. Arzu edilen şeyi değil."
Yere Yakın Yıldızlara UzakDüşünce
"Her kalp atışının bir hikayesi vardı."
Kitabın baş karakteri olan Bestegül lise son sınıf öğrencisidir. Bir sabah dersaneye gitmek için metroya biner ancak bu yolculuk Bestenin ve diğer 13 kişinin felaketi olur. Bestenin en büyük şansımı yoksa şanssızlığı mi desem bilmiyorum ama mahsur kaldığı diğer 13 kişiyi az çok tanımasıdır. Hatta içlerinden biri olan Oğuza platonik duygular besliyor. Birbirlerine platonik olup ölümün kıyısında denk gelmeleri büyük şanssızlık. Sayılı günlere sığdırdıkları anılar, birbirlerini tanımaya çalışmaları, hayal kurmaları hem güzel hemde çok üzücü. Kitabın ortalarında olaylar daha farklı hale geliyor. Bazi sırların açığa çıkması, açlığın susuzluğun verdiği öfkeyle kendilerini kaybetmeleri, sırayla birbirlerinin ölümlerini izlemek ve çaresizce enkazdan kurtarılmayı beklemek...
Beni en çok şaşırtan ve üzen karakterler
Fatih ve Cesur oldu. Kavgası, itirafı ve en çok sonu beni şaşırttı.
Arzu ölümünun kendi elinden olması belkide en çok üzüldüğüm ve şaşırdığım an olabilir tamamıyla şanssızlık.
Kitapta Bestegülün iç sesine çok yer verilmiş. İç sese çok yer verilmeseydi belki daha güzel olabilirdi. Çünkü karakterimiz biraz çocukça geldi bana. Ama Bestegülün sonundaki o çabası ve yardımı gerçekten çok hoşuma gitti. Okunabilecek bir kitap. Puanım 4/5
"Vaktimiz olduğunu düşünerek herşeyi erteliyoruz. İyiliği, mutluluğu, sevinci, sevdiğimize onu söylemeyi. Fakat zamanımızın az olduğunu bir şekilde öğrendiğimizde o küçücük zamana çaresizce herşeyi sığdırmaya çalışıyoruz. Keşke biraz içimizden geldiği gibi yaşasak."
"Birbirimizi o kadar aradık, ama bir metroda ölüme giderken bulduk. Ne acı değil mi?"
Bütün Çocuklar İyidirDüşünce
Nihan Kaya'dan okuduğum ilk kitaptı. 68 sayfalık bir oturuşta okuyabileceğiniz bir kitap. Dili çok akıcı ve anlaşılır. Çocuklarında çok rahat okuyabileceği bir kitap hatta anne ve babayla birlikte okunup hataların hep birlikte tartışıldığı, duygularını rahatça ifade edeceği bir ortam bile yaratılabilir.
Anne olmuş yada olmamış, her ebevenynin ve yetişkinlerin mutlaka okuması gereken bir kitap. Şahsen okurken ben bile kendi küçüklüğüme inip annemin babamın beni büyütürken yaptığı hataların farkına vardım. Bana o duygunun neler hissettirdiğini, beni ne kadar üzdüğünü hatırladım. Sadece anne babamız değil, her yaşta, hayatımızın her alanında maalesef karşımıza çıkan düşüncelerimize saygı duymayan, fiziksel özelliklerimizle dalga geçen, akıllarında ki saygı çerçeveleri çok farklı, kendisine itaat edilmesini isteyen, insanın özgüvenini kaybettiren çok insanlar var. Aynı hataları veya daha farklılarini çocuğuma yapmamak için, o anki hareketleri ve davranışları karşısında nasıl davranmak gerektiğini, farklı yollarla çözüme ulaşmaya çalışmamı farkettiren, kendimin bile farkında olmamı sağlayan bir kitap oldu. Çocukların yaşadıkları duyguların normal olduğunu anlatan, kısa kısa öykülerle örnek verilmiş güzel bir kitap. Nihan Kaya'nın İyi Aile Yoktur kitabınıda biran önce okumak için sabırsızlanıyorum.
Puanım 5/5
"Annemle babam beni bu dünyaya davet ettiler ve geldim. Ben kimseye borçlu doğmadım ama annem ve babam bana borçlular. "
"Anne, baba ve çocuklar, ortak bir aile hayatı yaşasalar da, bir yandan birbirlerinden ayrı bir hayatı yaşıyorlar. Evdeki her bireyin ayrı bir hayatı olduğunu görmek ve kabul etmek, bu gerçeğe saygı göstermek, ortak aile hayatını daha güçlü kılıyor."
"Kimse beni kimseyi affetmeye zorlayamaz. Kimse beni affetmedigim yahut özür dilemedigim için
MarslıDüşünce
Mars'ta tek başına kalmış bir astronotun hayata tutunma serüvenini anlatıyor.
Mars'a giden 6 kişilik bir ekip var. Ekip Mars'ta araştırma yaparken beklenmedik bir fırtına çıkıyor ve bas karakterimiz Mark Watney yaralaniyor aynı zamanda ekiple iletişimi de kesiliyor. Ekipteki diğer kişiler fırtınaya daha fazla dayanamayacaklarini ve aracın devrilmesinden korktukları için geri dönmek zorunda kalıyorlar. Baş karakterimiz Mark Watney Mars'ta tek başına kalıyor.
NASA astronotlarını uzaya gönderdiği zaman belirli bir yemek ve su stoğu veriyor. Mark bunu bildiği için ne kadar süre hayatta kalabileceğini hesaplıyor ve buna çözüm üretmeye çalışıyor. Kendi gübresini değerlendirerek patates yetiştirmek, idrarını değerlendirerek su yapmaya çalışmak, NASA ile iletişim kurmaya çalışmak vb.
Mark'ın zekası, fikirleri beni oldukça etkiledi. Gösterdiği çaba, düşünerek bazi şeylere kısa sürede çözüm getirmesi, cesareti, bilgisi vs. koskoca Mars'ta tek başınasınız. İletişim kurduğunuz hiç kimse yok. Korkunuzu dahi paylaşamiyorsunuz. Hepimiz delirme noktasına gelirdik heralde. Ancak okurken çok sıkıldım. Sadece sonlarında biraz sarmaya başladı. Mark'ın ölüm kalim savaşında ne yapacağını, daha fazla nasıl dayanacagini NASA'nin neler yapacağıni nasıl kurtaracağını merak ettiğim için devam etmek istedim birde kitapları yarım bırakmayı sevmediğim için ite kalka zar zor okudum. Herşey çok fazla detaylı anlatılmış. Bilimsel ve teknik anlatımlar beni aşırı boğdu. Fizik,Kimya ile aranız iyi olmayınca sıkıcı olabiliyor.
Filmini de en yakın zamanda izlemeyi düşünüyorum