Gerek var mı?·128 syf.·1000Kitap
1/10
2026 23. kitabı
Psikolojik travmalar, ürpertici kısımlar, aşırı gerçekçi yazım dilli, japon edebiyatının şaheseri.
Bunları dememi beklediyseniz üzgünüm, çünkü düşüncelerim tam tersi.
Benim beklentilerim de yazdıklarım gibiydi, okuyayım o zaman dedim ama demeseydim daha iyiydi.
Okuduğum bir saati geri istiyorum gerçekten.
Kadınlar hakkında geçen her cümlesinde aşağılayıcı ve tiksindirici bir yazım dilli mevcut. Komik olan şu ki ana karakter bir kadından doğmadı sanki, kadınlar hakkında bu kadar saçma sapan kelimeler kullanması sinir bozucu.
İllaha ben depresyondayım, kötü düşüncelerim var, paylançoyum, yaşayan bir hayaletim, yaşamak istemiyorum demekten başka birşey yapmıyor.
Aşırı sıkıcı ve boğucu bir kitap. Oradaki mesajları anlamadın diyen birileri illaha vardır, onlara şöyle demek istiyorum kadını aşağlayan birşeyin altında iyi niyet aramam.
Her neyse inanmadıysanız okuyun ve görün belki o zaman hak verirsiniz.
Anlatacaklarım bu kadardı iyi günler yoldaşlar. 
Lavin 
AyIşığıveGeceKitaplığı 
İnsanlığımı Yitirirken
Lavin AyIşığıveGeceKitaplığı İnsanlığımı Yitirirken
Bu kitabı ilk defa okudum ama biliyorum ki hayatım boyunca dönüp dönüp tekrar okuyacağım Beş yaşındaki Zeze o kadar olgun ve anlayışlı bir çocuk ki minik ruhu kalbime derinden dokundu
Şeker Portakalı yoksul bir ailenin oğlu Zeze’nin hikayesini anlatıyor. Ailesi taşındığında kardeşleri büyük ağaçları kapıyor, Zeze’ye ise minik bir şeker portakalı fidanı kalıyor Zeze bu fidana Minguinho adını verip onu hayal dünyasında en yakın arkadaşı yapıyor. Mahallede haylazlık yaparken Portekizli ile tanışıyor. İlk başta nefret etse de zamanla onu öz babasının yerine koymaya başlıyor
Zeze sırf fark edilmek ve sevilmek için okumayı kendi kendine öğreniyor. Ama ailesi sevinmek yerine ondan kurtulmak için onu küçük yaşta okula gönderiyor. Zeze kötü bir çocuk değil aslında. Yaptığı her yaramazlık “Beni görün beni sevin” deme şekli Ama büyükler bunu anlamayıp onu hep dövüyor. Noel sabahı babasını üzdüğünü anlayıp sokaklarda ayakkabı boyayarak kazandığı parayla ona sigara aldığı sahne içimi parçaladı. Ailesi onun bu minik kalbini hiç görmüyor maalesef.
Öz ailesinde sığınacak yer bulamayan Zeze aradığı o saf sevgiyi Portekizli’de buluyor. Ona “Beni evlatlık al vermezlerse para karşılığı satın al” diye yalvarması kalbimi paramparça etti İşte bu yüzden Portekizli’nin ani ölümü ve fidanın kesileceğini öğrenmesi Zeze’nin dünyasını başına yıkıyor. Günlerce yataklara düşüp hastalanması aslında onun çocukluğunun bitişiydi. Zeze bu acı kayıpla yüzleşerek hayal dünyasından çıkıyor ve erkenden büyümek zorunda kalıyor.
Şeker Portakalı bir çocuğun ruhuna inen darbelerin onun masumiyetini nasıl öldürdüğünü gösteren harika bir kitap. Gerçekten de büyümek kalbin sökülmesi gibi bir şeymiş
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
BUZLU ORALET - PINAR PARS
Pınar Pars kalemiyle Lale Sokak No:1 kitabında tanışmıştım ve aşırı sevmiştim. Kalemini çok sevince Buzlu Oralet’i de okumak istedim. Buzlu Oralet’i de o kadar beğendim ki anlatamam.
Emekli bir asker olan babası ve aşırı kuralcı bir annenin büyük çocuğu olan Nesrin karakterinin yaşadıklarını okuyoruz bu kitapta. Nesrin aslında o kadar hayattan bir karakter ki belki de bu yüzden beni bu kadar etkiledi.
Kardeşinin gölgesinde kalmış, ne yapsa suç olan, evdeki iyi kötü her şeyden sorumlu olan, kararlarına asla saygı gösterilmeyen, içine kapanık biri. Böyle dediğime bakmayın ama! Nesrin o kadar güçlü bir kadın ki yaşadıklarını okurken çok duygulandım. Ayrıca kendisi sanatçı olmak istiyor ve bu ailede bunun da pek mümkün olmadığını anlamışsınızdır diye düşünüyorum.
Hikâye genel olarak Nesrin’in etrafında dönse de başka karakterlerin de yaşamlarına odaklanılmış.
Hande’nin neşeli bir karakteri var ve bence Nesrin’i bu anlamda tamamlıyor diyebilirim. Ayrıca Mahir karakteri de çok gizemli ve kitapta merak uyandıran bir konumdaydı.
Nesrin’in resimle ilgilenmesi çok güzeldi, onun karakterinin bir parçasıydı aslında resim yapmak. Ruhuna iyi geliyordu. Keşke ailesi de onu anlayabilseydi…
Sergi için yaşadığı süreç de bence çok güzel bir bekleyişti.
Yani Nesrin öyle bir karakterdi ki sanki yaşadığı her güzel şeyi en çok hak eden oymuş gibiydi. O güzel şeyler yaşadıkça ben mutlu oldum. Bir kız kardeşim gibi gördüm onu.
Hayatı elinden alınan ve etrafında hayatı elinden almaya çalışan kişilerin olduğu insanlar en başta okumalı bu kitabı. Bu tarz durumlarda güçlü durmak çok önemli. İnsanın kendi hayatına sahip çıkması çok önemli.
Sanırım kitap boyunca en nefret ettiğim karakterler Nesrin annesi ve babası oldu. Bir de kardeşi Sezin.
Her bir karaktere ayrı yoğun
ŞİDDETLE ÖNERİYORUM
Eveet harika bir kitapla daha karşınızdayimm. Şunu diyebilirim ki kesinlille yilin favorilerine girer. Okuduğum en iyi Matt Haig miydi daha karar veremedim ama yakin.
Gece yarısı kütüphanesine benzer bir kitapti ama bu sefer öldükten sonra olanıydı. Ölüme yakınkenki degil
Ölümden sonra -bazi insanlara uçak, gemi falanda olabiliyor- bizi bir tren alıyor. Ve bizde bu trenle yaşamımıza bir göz atıyoruz. Hayatımız gözümüzün önünden geciyor.
Düşününce bir aniyi hatirlasak bile tamamen hatirlamiyoruz. Wilburda bunu farkediyor. Konuşmalar mesela sadece ne hakkinda konuştuğumuzu hatirliyoruz belkide onu bile hatırlamıyoruz. Ama Wilbur bunlari tekrar yasama sansi buluyor.
Aşk hayati, ailesi, arkadaşları, abisiyle olan ilişkilerine derin bir göz atiyoruz. Wilburun pişmanlıklari, keşkeleri ve üzüntülerine birebir şahit oluyoruz. Ve bence harikayfi bu.
Çok güzeldi kesinlikle şans verin derim. <3
Incelemem kisa oldu ama yazmak istedim mazur görün :D
Puan vermedi
Zehirli
Rahipli bir kitap daha okumuştum ama tabi bazı etkileşimler benzese de günahlarından arındırma kısımlarında ayrılıyor. Çünkü burada Peder Cade kahraman gibi görünen ama ahlaki açıdan gri karakter, günahlarından arındırmayı direk hayattan koparma olarak yapıyor, sağolsun. Ve yazardan okuduğum ilk dört kitabına göre bu en karanlık olanıydı.
Anneleri tarafından terk edilen (zaten bu şeyler hep ailenin ilgisizliğinden doğan sıkıntılar), otizmli kardeşine bakan Amaya hayatta kalabilmek için direk dansı yaparak para kazanan başrolümüz ve gerçekten kardeşi için her şeyi yapmaya hazır bence kalbi güzel olan biri. Ancak gelin görün ki, annesinden kalan bir baş belası var başlarında, Amaya'nın kardeşiyle birlikte borç batağında olmalarının sebebi ve neredeyse yaşadıkları Festivale köyünün yarısından çoğunun sahibi olan Parker Errien.
Bu Parker; havasıyla, yolsuzluğuyla ve Cade'e üstten konuşmasıyla dikkat çekince Peder'in takibine takılır. Bu takip sonucu da Cade, Amaya'nın varlığıyla tanışır. Hem de ne tanışma. Ona karşı kendini dengelemek için verdiği çaba yanında kendini cezalandırma kısımları çok iyiydi. Sırtını kırbaçlayarak kendini terbiye ettiği yerler...
Uzun zamandır bir kadına böyle ihtiyaç duymayan Peder Cade'in günah çıkarma kabinine Amaya gelirse, neler olur? Artık ona olan ilgisini, annesinin Amaya'yı neyle suçladığını ve de Parker'ın ona olan saplantısını öğrendiğine göreeee bir dansçı ve bir rahibi neler bekliyor görün isterim.
Karanlık roman olduğunu unutmayın, türü sevenlere tavsiyemdir.
Neredeyse her sayfasını hayretler içinde okuduğum, sayfaları çevirdikçe daha ne olabilir derken her yeni sayfada insanı şoka uğratıp başından aşağı kaynar sular dökülmüşçesine tuhaf ama sinir bozucu bir hale sokan bir kitap. Üstelik okunulanların gerçek olması da cabası. Gerçek olmasa bu kitabı okumayın diyeceğim ama okuyun ki neler yaşanmış ve neler yaşanmamalıydı bir görün.
