gökşen
@gosken
"Güzin Ablası kitaplar olan bir kızdım,
İçim sıkılmasa bu kadar tek bir satır bile okumazdım."
Öğretmen
Lisans
Ankara
Ankara
402 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Binlerce yıl öncesinden günümüze ulaşmıs bir ağıt, sonsuz bir bekleyişin öyküsü. İlk sayfalarda Patasana hissi verdiği doğrudur. Ama burda çözülmeyi bekleyen bir cinayet yok. Hititler’in başkenti Hattuşa’da geçen, lanetler gölgesinde yaşanmaya çalışılan bir yasak aşk öyküsü. Okuyana 3000 yıl öncesinden gelen hasret yüklü bir mektup hissi veriyor. Son sayfayıda okuyunca görüyoruz ki insana ait zaaflar ve aşkın yıkıcı gücü binlerce yıl geçse de hiçbir değişime uğramadan öylece kalıyor.
Reklam
Puan vermedi·240 syf.··
Beğendi
·2019 23. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 23 Temmuz 2019 14:54
Bir varmış, bir yokmuş.. Evet tam olarak bu. Zaman var zaman yok, mekan var mekan yok, bir var bir yok.
Hasan Ali Toptaş'ı okumaya çok önceden niyetlenmiştim. Fırsat bulmuşken hemen kaptım bir kitabını uzandım salıncağa bir hevesle okumaya başladım. Okudum, okudum, okudum bir de baktım sayfalar arasında kaybolmuşum. Olaylar birbirini takip etmiyor, mekanlar da öyle.. Dedim dur bi ne oluyoruz? Döndüm başa tekrar okudum, okudum, okudum. Bağlantı kurmak için çok direndim baktım ki olacak gibi değil olduğu gibi okumaya karar verdim. Bitti kitap... Bu sefer kendimle konuşmaya başladım dedim ben okuduklarımı mı anlayamıyorum? Açtım üstüne bir de filmini izledim.. Anladım ki sorun bende değil :) Yine aynı kopukluk, aynı belirsizlik, aynı soru işaretleri...
Kafamı dağıtacak bir şey arayıp, yazarının tarzını bildiğimden elimin gittiği Oğullar ve Rencide Ruhlar beni kalbimden vurmuş, yüzümü güldürmüşken bu yerli şaheseri paylaşmadan duramazdım.
Beş yaşında ağzı bozuk, alkolik, hatta biraz da narkotik bir veletin peşinde, karşı apartmanda işlenmiş cinayeti çözeceğiz diye bir günde deviriyoruz 200 sayfalık kitabı da bana mısın demiyoruz.
Lütfen Oğullar ve Rencide Ruhlar’a bir şans verin ve yerli romanın geldiği noktayı bizzat keşfedin. Okumaya karar verirseniz yetersiz övgülerim için affedin beni :)
Keyifli okumalar!
Tam olarak özlemini çektiğim sevdalığın elle tutulur halidir bu kitap. Bir insan bir diğerini ne kadar naiflikle sevebilir ki?
Bir kadına tutulmanın ömrünü onu bekleyerek geçirmenin hikâyesidir Leylim Leylim. Her mektupta her satırda görünen o ki mapushanede değil Leyla'nın sevdası ile kıvranırken eskitmiş prangasını Ahmet Arif.
Söyleyeceğim fazla sey yok yüreğine sağlık çok güzel sevmişsin be üstad!
Geçmişi milattan önceki yıllara dayanan, insanoğlunun düşünüp buldugu, rastlantının her türlü despotluğuna karşı koyan ve zafer kupalarını yalnızca akla veren bir oyun düşünün: Satranç.
Hiçliğe mahkum edilmiş bir adamın şans eseri ele geçirdiği küçücük bir satranç kitabı ile delirişine anbean tanık oluyoruz.
Satranç oynayarak benliğini topluma kabul ettiren üstün zekalı bir asosyal ile satranç ile zekasının sınırlarını sonuna kadar kullanarak gerçekliğini yitiren bir adamın satranç tahtası etrafında kesişen muhteşem öyküsü. Ha bir de bizim gibi sıradan seyirciler var :)
Şiddetle tavsiyedir okuyunuz efendim okutunuz.
Reklam