kitap hakkında yorum yapmayacağım ama çevirmene mi editöre mi yayınevine mi kime kızmam gerektiğini bilmediğim bir konu var. Çok fazla gramer hatası içeriyordu, bir örnek olarak şöyle bir şey:
“onun az da olsa rahatlatmayı ümit ediyordum”
ya da şöyle bir şey
“onu da böyle yığılıp kalmasından korkuyordum”
(Cümleler birebir böyle, sadece isim yerine “o” kullandım)
Okurken aşırı rahatsız etti bu konu.
Pek çok kişi Tolkien'e "Fantastik Edebiyatın Babası" gibi sıfatlar yakıştırıyor, fakat bu gibi sıfatları yakıştıran kişilerin türün tarihini tam olarak bilmediğini düşünüyorum.
Misal, Eddison'un eserinde yine hayali bir dünya, incelikle oluşturulmuş ve oldukça arkaik bir dil, dünyevi olmayan bir kraliçe, soyluluk ve karanlık güçler arasında gidip gelen, bocalayan, içsel çatışmalar yaşayan bir merkezi karakter mevcut. Anderson'ın, Yüzük Kardeşliği ile aynı yıl çıkan Broken Sword adlı kitabında da uzak diyarlarda yaşayan kibirli elfler, kazılar yapan cüceler, dövülmesi gereken bir kılıç, aydınlık ve karanlık ordular arasında geçen epik bir savaş, bu iki uca sıkışmış bir başka merkezi karakter ve Hristiyan ile Pagan dünya görüşlerinin iç içe olduğu bir anlatı mevcut.
Peki bu unsurlar Tolkien'e özgü değilse, onu farklı kılan şey nedir? Dunsany, Eddison ve Anderson da aydınlık ile karanlığın çatıştığı dünyalar sunsa da, bu çatışmaları incelikli, çoğu zaman ironik bir dokunuşla aktarırlar. Ahlakı mutlaklar üzerinden sunmanın tehlikeli olduğunu kabul ederler. Tolkien (ya da C.S. Lewis) ise kötülüğü kötü, iyiliği iyi olarak göstermekte hiçbir sorun görmez. İkisinin kesiştiği tek nokta, Gollum'un hikayesinde de görüldüğü üzere, dürüst bir kişinin baştan çıkarılması durumudur. Ancak Gollum dahi, Eddison'ın Lord Gro'su ya da Anderson'ın Scafloc'u gibi alternatif bir dünya görüşü içinde yaşayan bir karakter değildir. Yalnızca Tolkien'in, tabiri caizse, iki kutuplu ahlakının iniş çıkışları arasında savrulup gider.
Kötülüğü dışsal, akıl dışı bir olgu olarak sunmak, "bize karşı duran, bilinmeyen" olarak tanımlamak tehlikeli bir mesajdır. Çünkü okuyucu kendi ahlakını bu oluşturulmuş dünyanın üzerine ekler ve dayatır, ki modern fantastik yazarların çoğu, Tolkien'in örneğini
Puan vermedi
Benim Üniversitelerim
Peyami Safa ve Orhan Kemal’in hayatlarında birçok ortak nokta vardır. Acı ve yoksulluk bu iki yazarın hayatının özeti niteliğindedir. Orhan Kemal bir mektubunda, bir arkadaşına İstanbul’a gelmek istediğini söyler fakat ne iş yapacağını bilmez. Mektubu gecenin bir vakti, bekçilik yaptığı bir kulübeden yazar; o an üşüdüğünü ve ısıtacak hiçbir şeyin olmadığını ifade eder.
Peyami Safa, iki yaşındayken babasını ve bir kardeşini kaybeder; dokuz yaşında kolunda bir rahatsızlık belirir, ailenin geçimini kendisi üstlenir. Okuyamaz, kendi kendini yetiştirir. İsmini, baba dostu olan Tevfik Fikret koymuştur. Abdullah Cevdet çocuk yaştaki Peyami’ye Fransızca bir lügat verir. Daha sonra Fransızca gramer bilgisi yazacak kadar Fransızca öğrenir. Kısaca hayatlarına değindiğim iki büyük yazar; toplumun içerisinden gelmiş, edebiyatı yalnızca mektep ve kitaplardan öğrenmemiş, zorluklar içerisinde insan olma bilincini kaybetmemiş müstesna yazarlardır.
Halit Aslan
Yazarın kitabında bizim kıymetsiz gördüğümüz detaylara anlam yüklemiş. Türkçe'deki gramer bilgisi kullandığı cümlelerinde kendini belirtiyor gösteriyor. Betimlemelerinde derinlik beni en çok etkileyen mesele oldu.
Kitabın kapağını şimdi bitirip kapattım. Benim için çok güzel bir yolculuktu. Şu an Arapça dersi alıyorum (ağırlıklı olarak ayetlerin mealini anlamak adına) ve tefsir okumaya gayret ediyorum. Böyle bir dönemde bu kitabı okumuş olmak benim için büyük bir nasip. Eğer Arapça ve tefsire ilgimin olmadığı yıllarda okusaydım aynı şeyleri düşünmeyebilirdim. (Ağır ve anlaşılmaz gelebilirdi)
Kuran'da tercih edilen kelimelere, ayetlerin gramer yapısına, sûrelerin kendi arasındaki münasebet ve bağlantılarına vs. ilgisi olan biri okursa beğeneceğini düşünüyorum, emek verilmiş bir kitap.
Önceden bir söz söylemiştim. Mekkeli müşrikler inkar ettiler ama onlara imreniyorum çünkü Kuran'ın belagatini anlamışlar ve "bu sözler insan sözü olamaz"ın idrakine varmışlardı. Biz şimdi iman ediyoruz elhamdülillah ama Kuran'ın o güzel belagatinden çok çok uzağız.
Sanki bu kitapla artık Kuran'ın belagatini anlamak adına bir kapı açıldı benim için. İnşallah böyle güzel eserlerin sayısı artar ve biz de hayretler ederek "Subhanallah"lar çekerek okuruz. Amin.
Grekçe hariç yaşayan tüm Avrupa dillerinden daha eski olan Türkçenin ayrıntılı ve yalın anlatımını barındıran bu kitap; dilin tarihsel olaylarla paralel gelişimini aktarırken dil bilimi ve Türkçe ile ilgili birçok değerli bilgiye kaynaklık eder.
Dört bölümden oluşan kitap; sade bir üslupla Türkçenin dünya dilleri arasındaki yerini,tarihi gelişimini, ses ve biçim özelliklerini, Fonatik,fonoloji ve gramer yapısını, Türkçenin kollarını ve yayılma alanlarını, Türkçenin çeşitli kollarını kullanan nüfusları işler. Türk dilinin özelliklerini ayrıntılarla ele alan kitapta,Türk dilinin tarihi gelişiminde dönemler ve eserler anlatırken kitap genel olarak öz bir anlatım benimsenmiştir. Türk dilinin tüm konularını barındırmasına rağmen hacim olarak ince olan kitap, dil bilimcilerden ziyade konuyu merak eden herkese hitap etmektedir.
Özellikle kavram kargaşası yaşanan “ölçünlü dil “ (yazı dili) , lehçe, ağız, resmi dil gibi terimler açıklığa kavuşturulur.
Yazılı metinlerden önceki süreçlere de değinilen kitapta; Türkçe - Sümerce ilişkisi İlk Türkçe dönemi olarak , Saka Türkçesi, yazılı metinlerden önceki dönemde İlk Türkçe ve Ana Türkçe dönemleri kapsamlı biçimde incelenir .Eski Türkçenin ilk dönemini oluşturan Köktürk yazılı metinlerindeki harfler, Köktürk yazısı ve özellikleri incelenir. Bilge Kağan, Köl Tigin ,Tunyukuk Bengü Taşları incelenir. Ayrıca Köktürklerden kalan diğer anıt ve yazıtlar da kitapta yer alır. Türklerin İslamiyet’i kabulünden sonraki ilk İslami eserler de mercek altına alınır.
Türkçenin iki yazı diline ayrılması ve Oğuz ağzına dayalı ikinci bir yazı dilinin oluşmasına neden olan tarihi olaylar aktarılırken bu durumun dile yansıması irdelenir.
