Karamazov Kardeşler 892. sayfa “Şeytan. İvan Fedoroviç’in Kabusu” beni güldüren ilk bölümdü. Neden guldürdü dersenizde Şeytan’ın aslında İvan’ın hayalinde canlanması ama kendini gerçekmiş gibi İvan’a kanıtlamaya çalışması, gerçek dünyayla öbür taraf diye tabir edilen manevi dünyadaki benzerlikleri anlatışı (ör: bizdede artık kilometre kullanılıyor gibi) okuyanların daha iyi anlayacağı konuşmalardı. Zosima’nın sohbet ve öğütlerinden bölümü sonrasında beni etkileyen bölümlerden biriydi.
Ve yaşadığımız tüm hayatlarda daha yaşanmamışlarda
Bir sürü ağaç var değişen yapraklarla
Bilmem sence de öyle mi
Luriana, Lurilee #k:1552/Virginia Woolf
Charles Eliton