Duygu yılmaz
@gretchen
Reklam
Ben hiç bir zaman bu kitaptaki gibi efsaneleşmiş aşklara iyimser bakamadım. Bana saygı duyulası, imrenilesi bir durumdan çok insanın başına gelmemesi istenen bir obsesyon hali gibi gelmiştir. Kemal de bu düşüncelerimin önüne geçemedi. En sonunda mutlu bir hayat yaşadığını söylese de ben bunların yaşamanın çok ıstıraplı olduğunu kafamdan atamadım bir türlü. Ama genel olarak baktığımda özgün kurgusu ve anlatımı oldukça başarılı buldum. Özellikle 70'ler 80'ler İstanbul ruhunu iyi yansıttığı için iyi ki okudum diyebilirim:)
Ünlü yazarın ilk okuduğum kitabı. İnsan her gün yediklerinin haricinde farklı bir yiyecek denediğinde nasıl değişik bir tat alıyorsa o hissi yarattı bende. Hem acı hem tatlı , hem hüzünlü hem umutlu.. Bunun dışında günlük hayatta karşılaştığımız ufak tefek ayrıntıların bizi nasıl birden geçmişe götürebildiğini çok güzel işlemiş. Anlatım, arka kapakta da yazdığı gibi Gönülçelen'i anımsatiyor.
Reklam