Duygu TUZTAŞ
@grpcgrfyc
Ne kimse beni teselli etmeli ne de ben kimseyi... Riyakarlık tesellide son haddini bulur. Bir anda çehrekerin aldığı yalancı teessür ifadesi, o biraz yukarı kalkıp birbiribe yaklaşan kaşlar, o hafif hafif ve anlayışlı bir tavırla sallanan baş ve o derinden çıkarılmaya çalışılan natemli ses insanı deli eder.
Reklam
Çünkü insan sessizlikte saatin yüzlerce küçük parçaya ayrıldığını ve nefes alışverişlerimizin hasta bir adamın nefes alılverişine benzediğini kaygılı bir şekilde duyar.
