aglamak, ugradigimiz felaketlere karsi vucudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadidir.
aglayamadigimiz zamanlar, bizde o kuvvetin de mahvoldugu vakitlerdir ki onun yerini alan dokunakli bir sessizlik en siddetli aciyla dokulen gozyaslarindan daha yurek sizlaticidir.