Gülay
@gtinmaz
7/10
2020 3. kitabı
Ortalama bir beklentiyle Sema Kaygusuz'un okuduğum ilk kitabı Barbarın Kahkahası. Yazarın diğer kitaplarını okur muyum ya da ne zaman okurum bilmiyorum ancak bu kitabı sevdim. Kitap bir motelde yaşanan rahatsız edici bir olay sonucunda gelişen, içsel hesaplaşmaların, nefretin, öfkenin, önyargının, çocukluğun farklı karakterler üzerinden zengin diyaloglarla aktarıldığı, dünyaya dışarıdan baktığımızda göreceğimiz yani aslında tamamen bizi bize anlatan, polisiye havasında ilerleyen bir roman. Kitaba akıcılığını veren de bu gizemli polisiye romanı havası bence. Okudukça okuyası geliyor insanın ve üzerinde düşünülecek, altı çizilecek pek çok cümlesiyle birlikte bir anda bitiveriyor ve tekrar kendi barbarlığımızla baş başa kalıyoruz. Okumanızı tavsiye ederim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·516 syf.·
2020 2. kitabı
Uzun zamandır hiçbir kitabı okurken bu kadar zorlanmamıştım. Bunun en önemli sebebi sanırım karakterleri bir türlü sevememiş olmam. Ne Kemal'i ne de Füsun'u sevdim, anlayabildim. Elbette sıkça kendimi Kemal'in yerine koydum, çektiği acıları okurken zaman zaman daraldım, en ufak bir şeye bile o sevinince sevindim. Ama daha çok kızdım. Çok kızdım. Kitabı Kemal'in biriktirdiği eşyalardan müze oluşturma fikri nedeniyle beğendiğim ancak gerçeklikten uzak bulduğum (8 yıl boyunca evli bir kadının ailesiyle neredeyse her akşam yemek yemesi, Feridun'un bu kadar pasif kalması, olayları herkesin bildiği halde başta Tarık bey olmak üzere hiç kimsenin konuşmaması gibi) ve gereksiz detaylar sayfalarca betimlenirken 70'ler ve 80'lerin siyasi olaylarının sağ-sol terörü ve sokağa çıkma yasağı temalı iki cümleyle geçiştirilmesi nedeniyle tam kitaba kendimi verecekken tekrar uzaklaştım. Eşyalara Kemal kadar olmasa da değer verdiğim ve en güzel anlarımı bana tekrar yaşatması için topladığım eşyalardan bir anı kutum olması nedeniyle karantina sonrası müzeyi kesinlikle ziyaret edeceğim. :)
8/10
2019 25. kitabı
Eserde, 25 yazarın kısa biyografisi yer alıyor. Kitabi ilgiyle okudum ancak bence yazarların hayat hikayelerinin uzerinden üstünkörü geçilip ağırlık eser anlatımına verilmiş. Elbette her eser, yazarının hayatından büyük izler taşır, kitabin yazarı da bunu hissettirmeye çalışmış. Fakat bazı yerlerde okumadığım ve okumayı düşündüğüm eserlerin anlatıldığı kısımları geçmek zorunda kaldım. Biraz daha geliştirilerek “Yazdıklarıyla Yaşayanlar”ın bir seri olmasını isterim.
7/10
2018 49. kitabı
Bu kitabı lisansta bir ders icin okumamizi onermisti hocamiz. Ancak o zaman ders icin oldugundan ustun koru bir bakip gecmistim. Ancak simdi yillar sonra tekrar elime alip okuma firsatim oldu. More kitabi iki bolumde yazmis ve kitap da kendi icinde iki ana bolumden olusuyor: More’un yazdigi kisim ve Mina Urgan’in incelemesi. Donemi itibari ile dusundugumuzde oldukca iyi bir kitap ancak dusuncelerine katildigim soylenemez. Yani cogu kisinin incelemesinde gordugum gibi, yasamak icin mukemmel bir yer degil bence Utopya. Ancak Mina Urgan’in incelemesi gercekten harikaydi, okumaktan cok keyif aldim. Sirf bu inceleme icin bile okunmaya deger.
Puan vermedi·480 syf.·
2018 42. kitabı
Kitaba İlber Ortayli’dan Atatürk’ü okuyacak olmanin heyecani ile basladim ancak o heyecani kitabi okurken koruyamadim. Oncelikle kitap 8 bolumden olusuyor ve İlber Ortayli Atatürk’ü o donemin sartlarini goz onunde bulundurarak anlatmaya calismis. Ancak donemin sartlarini anlatirken ayrintiya o kadar cok girmis ki kitabin Atatürk biyografisi oldugu unutuluyor. Bu sebeple de Atatürkle ilgili az da olsa bilgisi olan bir insana yabanci hicbir bilgi yoktu kitapta. Kitap, tarih kitabi olarak basarili olabilir ancak biyografi konusunda benim beklentimi karsilamadi.
