Gece… mutfak masasına çıplak oturup yazı yazan kadın, bir süre sonra üşümeye başladı. Herkes kışın üşür; ben yaza doğru titremeye başladım demek ki hastalık içimdeki termostatı da bozdu. Maviyi sevdiğim doğru… Bu gece dantelli indigo bir elbise giyeceğim; ince askıları omuzlarıma düşerken, kumaşı tenime değdikçe hem üşüyen hem de içten içe ısınan bir hikayeye dönüşeceğim.
Sonra… sadece bu elbiseyi giyip iç çamaşırsız masaya uzanıp gül ağacından yapılma sigaralık ile sigaramı yakacağım. Duman tavana doğru ağır ağır yükselirken, hayallere dalıp hikayeleri zihnimde çevireceğim.
O an ne tam yalnızım ne de birine ait… sadece kendi içinde yaşayan, bohem, Parisienne ruhlu, melankolik ama baştan çıkarıcı bir kadın.İçimdeki bu fahişeye iyi bakmam lazım gönlünü hoş etmem lazım arzulu estetik hikayelerin yazarı o.