Her birimizin rezil bir insan gördüğümüzde onu aşağılamak yerine, ondaki Tanrı'yı görüp, ona Advaita'nın öğrettiği şu en ulvi duayla 'Kalk, ışık saçan kişi; kalk sanatı daima saf olan sen; doğmamış ve ölümsüz olan sen kalk, her şeye gücü yeten kalk, doğanı açıga çıkar” şeklinde seslenebilecek bir duruma ulaşabilmemizi dilerdim. Tek dua şudur: doğamızı hatırlamak... "Niçin insan Tanrı'yı dışarıda arar ki? ... O, sizin kalp atışınızdır ve sen O'nu dışarıdaki bir şeyde ararken hata yaptığını da bilemezsin. Tanrı, yakınındadır; O, kendi benligim, kendi yaşamımın gerçekliği, bedenim ve ruhumdur. Ben Sen'im, Sen de bensin. Bu sizin kendi doğanızdır. Bunu bil, açığa çıkar. Saf olmaya çalışma, sen zaten safsın. Mükemmel olmaya çalışma sen zaten mükemmelsin. Aklından geçirdiğin her iyi düşünce ya da eylem, örtüyü yırtmaktadır.