Herkese merhaba, uzun süredir kitap incelemesi yapmıyorum ancak bu kitap için yazmak istedim. Ruhumu, aklımı bulanıklaştırdığı için bu kitabı okumamayı tercih ederdim. Çok bilindik, popüler bir kitap olmasına rağmen sevemedim. Sevmedim çünkü,
1) Epigenetik nedir vs. tarzı bilimsel tanımdan ziyade anlatılan olaylarda araştırmaların detayına inmesini beklerdim. Arka sayfaya referans vermek, bilgilerin gerçekliğini bana sorgulattı. Bu araştırmayı kim yapmış, ne zaman yapmış bunu okuyucuya anlatmasını isterdim.
2) Ebeveynini reddedersen hayatının akışı kesilir, tarzında bir yaklaşım var. Sanki onlar normalmiş sen onları reddediyormuşsun gibi. Babam alkolik, anneme şiddet uyguluyor vs. diye anlatan danışanımıza babanı affetmeyi öğren onu reddetme tarzında bir yaklaşımda olmamızı mı bekliyor? Evet, keşke kimsenin anne/babasıyla arası kötü olmasa ancak burada sanki danışan onları affetmek zorundaymış, sorun şiddet uygulayan baba değil de affetmeyince kişi sorunlu oluyormuş gibi.
3) Bu duygu sana ait değil, geçmişe bak kim böyle hissetti? bunu bul tarzında yaklaşımı var ancak nihayetinde bu duyguyu yaşayan sensen bu duygu sana ait olmuyor mu?
4) Aileden biri mesela haksız kazanç sağlarsa çocuklarına hatta torunlarına kadar yansır tarzında bir yaklaşım var bkz. Elon musk. Babası Güney Afrika’da madencilikle haksız kazanç sağlayıp çok büyük paralar elde ediyor ve Elon Musk da bunu devam ettiriyor yani pişman gibi ya da travmatize olmuş gibi değil?
5) Freud ve Jung alıntıları maalesef kitabı bilimselleştirmiyor. Örnekler sığ, yavan ve detaysız. Kaldı ki bir de yanlı kitapları da sevmiyorum. Her şeyi travmaya bağlamak insanı sadece genetikten ibaret saymak eksik ve hatalı bence.
Sevdiğim kısımlar,
Anne-babamızda reddettiğimiz duygular, özellikler ve davranışların kuvvetle