Gülben
@gulbenaksoy
Ben, konuşmanın iyileştirici gücüne inanıyorum.
İrvin Yalom
Şu anda okuduğu kitap
Sevmedim2023 Okuma Raporları
Herkese merhaba, uzun süredir kitap incelemesi yapmıyorum ancak bu kitap için yazmak istedim. Ruhumu, aklımı bulanıklaştırdığı için bu kitabı okumamayı tercih ederdim. Çok bilindik, popüler bir kitap olmasına rağmen sevemedim. Sevmedim çünkü,
1) Epigenetik nedir vs. tarzı bilimsel tanımdan ziyade anlatılan olaylarda araştırmaların detayına inmesini beklerdim. Arka sayfaya referans vermek, bilgilerin gerçekliğini bana sorgulattı. Bu araştırmayı kim yapmış, ne zaman yapmış bunu okuyucuya anlatmasını isterdim.
2) Ebeveynini reddedersen hayatının akışı kesilir, tarzında bir yaklaşım var. Sanki onlar normalmiş sen onları reddediyormuşsun gibi. Babam alkolik, anneme şiddet uyguluyor vs. diye anlatan danışanımıza babanı affetmeyi öğren onu reddetme tarzında bir yaklaşımda olmamızı mı bekliyor? Evet, keşke kimsenin anne/babasıyla arası kötü olmasa ancak burada sanki danışan onları affetmek zorundaymış, sorun şiddet uygulayan baba değil de affetmeyince kişi sorunlu oluyormuş gibi.
3) Bu duygu sana ait değil, geçmişe bak kim böyle hissetti? bunu bul tarzında yaklaşımı var ancak nihayetinde bu duyguyu yaşayan sensen bu duygu sana ait olmuyor mu?
4) Aileden biri mesela haksız kazanç sağlarsa çocuklarına hatta torunlarına kadar yansır tarzında bir yaklaşım var bkz. Elon musk. Babası Güney Afrika’da madencilikle haksız kazanç sağlayıp çok büyük paralar elde ediyor ve Elon Musk da bunu devam ettiriyor yani pişman gibi ya da travmatize olmuş gibi değil?
5) Freud ve Jung alıntıları maalesef kitabı bilimselleştirmiyor. Örnekler sığ, yavan ve detaysız. Kaldı ki bir de yanlı kitapları da sevmiyorum. Her şeyi travmaya bağlamak insanı sadece genetikten ibaret saymak eksik ve hatalı bence.
Sevdiğim kısımlar,
Anne-babamızda reddettiğimiz duygular, özellikler ve davranışların kuvvetle
kitabı hocamızın tavsiyesi üzerine okudum. içerisinde vakalar var ve bu vakalar cidden çok dikkatimi çekti. özellikle fantomlar kısmı,bacak kesilse bile varmış gibi hissediyormuşsun acı çekiyormuşsun.ilginç geldi bana. sonra yine başka bir vaka hasta vücudunun kendisine ait olmadığını söylüyor.bu tarz 24 tane vaka var kitapta.dil açık da olsa fazlaca tıp terimleri kullanıldığı için anlamakta biraz zorluk yaşadım ve ben kelimeler için sürekli googleden yardım aldım.anlatımda yoğunluk olduğu için her gün 2 vaka şeklinde ilerledim ve yine de beni yordu buna rağmen bana farkındalık kattığı için bu kitabı sevdim.
bu kitabın ilk incelemesini ben yapıyormuşum, başlayalım bakalım! 🧸
zweig’ın kaleminden dostoyevskiyi okuyoruz , 10 bölüme ayrılmış şekilde. zweig’ı kitaplarında aşşırı başarılı buluyorum özellikle o betimlemeleri efsane bu kitapta da yer yer uzun betimlemere yer vermiş daha az olsa daha iyi olabilirdi gibime geliyor biyografi olduğu için ama yine de güzel açıklanarak ilerlenilmiş.ben kitaba bağlı kalarak alıntıları size doğrudan kitaptan vereceğim,önemli bulduğum kısımları yorumumu katmadan aktarmak istiyorum. -ama bazı uzun cümleleri kısaltacağım.-
•”o ömrü boyunca sessiz ve utangaç birisiydi.”
•”tanrı’ya isyan eder ama yine eyüp gibi sonunda o’na boyun eğer.”
•”kaygıları ve borçları nedeniyle ülkeyi terk etmek zorunda kalır...”
•”puşkin’in anısına yaptığı konuşma onu,ülkesinin en büyük yazarına dönüştürür hatta bir peygamber haline gelir.”
•”65 yıllık yaşamını sefalet,yokluk,hastalık ve yoksunluk içinde âdeta yaşamın düşkünler evinde geçirir.”
•dostoyeveski’nin bir konuda suskun kalmasının nedeni genellikle ya utangaçlığı ya da yabancıların kendisine acımasından ve bu sebeple gururunun kırılmasından korkmasıdır.”
•onun için “yeni bir gogol doğdu.” denmiştir
•”neyle suçlandığını bilmeden 4 ay boyunca hücrede kalır.tek suçu birkaç heyecanlı arkadaşının toplantısına katılmış olmaktır ve bu toplantılar,sonrasında büyütülerek petraşevski harekatı olarak adlandırılmaktadır.ancak mahkemenin verdiği karar en ağır cezadır;kurşuna dizilerek idam edilecektir.idam gömlekleri geçirilir;elleri ve ayaklarından bir direğe bağlanırlar,gözleri ise birer bezle kapatılır.ardından idam kararının sibirya’ya sürgüne çevrildiğini açıklayan af metnini okumaya başlar.”
•”rus olmayanlardan nefret eder...”
•”dostoyevski 30 yıllık yazın hayatı boyunca sara hastasıdır.”
•”daha genç bir
Puan vermedi·%49 (208/424 syf.)
ben sevemedim belki başka zaman dönüş yaparım veya arada birkaç sayfa okuyabilirim içerisinden. yalın bir dil kullanılmış olsa da konu olarak beni fazla sardığını söyleyemem. ilerleyen sayfalar da bu şekilde mi ilerleyecek yoksa konu biraz daha karışacak , olaylar olacak mı? bitirenler daha iyi bilirler.ben kitaba ısınamayınca bırakma taraftarı oluyorum illa bir sonu görmeye gerek yok diğer kitaplara da şans vermek gerekiyor bence. en nihayetinde zaman değerli daha da okunacak çok kitap var:)
bu kitabı kendim seçerek almadım. arkadaşımının kitabıydı ve kenarda öyle duruyordu.o da okumamıştı.ilk gördüğüm zaman önemsemediğimi itiraf edebilirim.sonra başlamak istedim.ilk başlardan güzel olacağının izlemini vermişti bana.içindeki bilgiler olsun, yazarın samimiyeti olsun severek okudum.ilk defa bir kitabı okurken sabahladım ve ilk defa bir kitabı çizmeden okudum.yazar genel düşüncelerini sunuyor bize. değerli olduğumuzu sürekli bize hatırlatıyor.bu kitabı salt okumadım ama edebilik de beklemedim.çünkü yazarın bize vermek istediği bu değildi , bizi düşündürmek istiyordu.ve düşündüm de... ve itiraf etmeliyim ki sanırım eksikliklerimi başka birileriyle kapatma ihtiyacı duyuyordum ama yazardan sonra bu düşüncelerimin üzerine düşünme fırsatını yakaladım.sanırım kendimde eksik olan bir şeyi karşı taraftan da beklemem çok olması gereken bir şey değil. insan kendisinde eksik olduğunu düşündüğü bir şeyi kendisiyle kapatmalı bunun yükünü karşı tarafa yüklememeli.onun haricinde sagopa’nın şarkı sözlerinin kitapta olması da çok hoşuma gitti.ben, yazarın kitabı tam da tadında bırakıp bitirdiğini düşünüyorum.ve unutmadan gerçekten şu sözü ne kadar çok sevdiğimi söylesem az olacak ama gerçekten çok sevdim:
“ben bir kelebeğim.yarın öleceğim. bir günüm var o da bugün.”
sevgiler...
