gülcan bakır
@gulcanbakir
Kitaplar insanlara çoğunlukla kendi talihlerini açmak için yetenek aşılarlar. — Anonim
Şu anda okuduğu kitap
Allahım bitmedi bir türlü ilerlemedi. Bir kitap iki ayda bitmez mi yine kapağına aldandım. Çok duygusal ama anlatımı ağır olduğu için pek bana hitap etmedi.
Maurice, iki kadına da karşı duygular besler ve bir seçim yapamaz. Bu durum, üçlü arasında karmaşık bir aşk ilişkisine dönüşür. Zamanla bu kararsızlık; vicdan azabı, pişmanlık ve duygusal yıkım doğurur.
Hikâye ilerledikçe karakterlerin kendi dünyaları, yalnızlıkları ve yaptıkları seçimlerin sonuçları aşırı ayrıntılı derin bir şekilde işlenir Sonunda ise bu karmaşık aşk ücgenindeki herkes bu ilişkinin bedelini ödemek zorunda kalır.
Kısaca
Maurice karakteri sinir bozucu şekilde kararsız
Bu ilişki sinir bozucu bir şekilde beni baydı.
En çokta genç, masum ve etkileyici Claire üzüldüm
Kitapta bir tek Julie karakterini duruşu saglam ve kendinden emindi.
Fransız edebiyatina ilgi duyanlara ve ağır anlatım sevenlere tavsiye edebilirim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kitabı okuduktan sonra yatağıma yattığimda, üşümeyen bedenimden çok utandım.
Bir yorganın altında güvenle nefes alabiliyor olmak,
karlar içinde donarak kalan gençleri düşündükçe
vicdanıma ağır bir yük oldu.
Enver Paşa’yı lisedeki tarih derslerinden beri sevmezdim.
Ateşe Dönen Dünya – Sarıkamış’ı okuduktan sonra bu duygu sadece pekişmedi,
daha da derinleşti. Telafisi olmayan, acılar bırakan kararların sembolü oldu benim için.
Yazarlar, o döneme ait gazete haberleri, bildiriler, dünya basınındaki yazılar, anı defterleri ve belgelere dayanarak tarihsel bir araştırma yaparak eseri kaleme almışlar.
Ateşe Dönen Dünya: Sarıkamış, okuru bir savaş kitabı okumaya değil, bir vicdan muhasebesine davet ediyor. Bingür Sönmez ve Reyhan Yıldız, Sarıkamış Harekâtı’nı anlatırken sadece rakamların soğukluğuna sığınmıyor; aksine, o rakamların ardında kalan insan yüzlerini tek tek ortaya çıkarıyorlar.
Kitapta ilerledikçe anlıyorsunuz ki Sarıkamış, yalnızca düşmanla verilen bir mücadele değil. Asıl savaş; karla, açlıkla, yorgunlukla ve yanlış kararlarla verilir. Emirler ve planlar vardır ama askerlerin üzerinde onları hayata geçirecek ne güç ne de imkân kalmıştır. Yazar, bu noktada okuyucuya şu soruyu hissettirmeden bırakmaz:
Bir plan, insan hayatından daha mı değerlidir?
Bu kitabı bitirdiğinizde Sarıkamış artık sadece bir tarih başlığı olmaz. Karın altında kalan bedenlerle birlikte, yarım kalan dualar, eve dönemeyen mektuplar ve ömür boyu bekleyen analar da sizinle gelir. Ateşe Dönen Dünya, Sarıkamış’ı anlatırken aslında şunu söyler :
Bazı acılar anlatıldıkça değil, anlaşıldıkça ağır gelir.
Bazı yenilgiler tarih kitaplarında birkaç satırdır, ama milletin kalbinde derin bir yaradır. Bu kitap bence bir vicdan muhasebesidir ki... mutlaka okunması gerekir.
Kışın soğuna en çok kasaba hikayeleri yakışıyor. Küçük bir ev, sıcak bir ışık, dışarıda usulca yağan kar… Sayfaların içinden bir masal gibi akıyor. Aynı Debbi Macomber'ın Alaska tatili romanında olduğu gibi. Her sayfada huzur, sakinlik ve samimiyet.
Josie, şehir hayatının koşturmacasından uzaklaşıp biraz nefes almak ve birazda aşçılık ile ilgili deneyimini farklı geliştirmek için Alaska’nın küçük, sakin ve kışın bembeyaz örtüye bürünen bir Ponder kasabasına gider. Amacı sadece kısa bir mola vermektir; ama kasabanın sıcak insanları, yavaş akan günleri ve doğanın huzuru ona unuttuğu bir dinginliği hatırlatır.
Kasabanın sessizliğinde Josie, kendi iç sesini daha net duymaya başlar. Tam da bu sırada, kasabanın içine kapanık ama kalbi temiz kılıç ustası Palmer ile yolları kesişir. Palmer’in saklı duyguları, Josie ’nin kararsızlığı ve Alaska’nın uzun geceleri arasında yavaş, sıcak ve samimi bir bağ oluşur.
Ancak tatilin bitişi yaklaştıkça Josie, büyük şehirdeki hayatıyla kasabada bulduğu huzur arasında seçim yapmak zorunda kalır. Alaska’nın küçük kasabası ona, bazen kalbin yolu hiç beklemediğin bir yerden geçer diye fısıldar.
Hakka Sığındık”, bana hem gülümseten hem de düşündüren bir Hüseyin Rahmi klasiği olarak listeme geçti. Yazarın o keskin gözlemlerini, halkın günlük hayatından yakaladığı küçük ama çok şey anlatan ayrıntılarını okumayı gerçekten seviyorum.
Osmanlı’nın son dönemi ve bütün kitaplarına olduğu gibi İstanbul’u kaleme alan, toplumun batıl inançlara ve hurafelere nasıl kapıldığını ince bir mizahla anlatan bir roman. Hikâye boyunca mahalle hayatının tüm şekillerini görüyoruz: komşu dedikoduları, korkular, kulaktan kulağa yayılan söylentiler, “cin”, “peri”, “uğursuzluk” gibi inançların dönemin insanların hayatlarını nasıl yönlendirdiğini ustaca işlemiş.
Hüseyin Rahmi Gürpınar romanlarında en çok hoşuma giden şey, toplumun batıl inançlara ne kadar kolay sürüklendiğini ve bunun bazen hayatları nasıl şekillendirdiğini çok canlı bir dille göstermesi oldu. dönemin mahalle kültürü, inanışları, dedikoduları ve insanların birbirini nasıl etkilediği adım adım kurulmuş. Kendimi sanki eski İstanbul sokaklarında gezer gibi hissettim.
Kitap konusu
İspanyol gribi salgın oldugu dönemde Mahallenin en zenginlerinden Hacı Ferhat Efendi' nin evinden üç cenaze çıkması ile birlikte salgının yarattığı korku hurafeye yaklastırır, harekete geçen ev sahibi çareyi muskada, tütsü ve dualarda arar. Tabi komşu lakırtı etkisi en büyüğüdür. Mikropla ilgisi düşünülemez.
"Cin musallat oldu, büyü yapılmış, evinize nazar çökmüş." gibi.
Beni etkileyen bir diğer nokta, Hüseyin Rahmi’nin mizah ve ironi dolu ama incitmeyen tarzı… Olayları abartılı şekilde anlatsa bile altında güçlü bir toplumsal eleştiri var. Bazı sahnelerde güldüm, bazılarında “Aynısı bugün de oluyor” diye düşündüm.
Genel olarak kitap;
toplumsal eleştiri sevenlere,
eski İstanbul’un mahalle kültürünü merak edenlere,
mizahla
Meltem Vural’ın Şu Dağın Ardı İran kitabı, yazarın İran’da geçirdiği zaman boyunca bizzat yaşadıklarına, tanık olduğu insan hikâyelerine ve ülkenin görünmeyen sosyal yapısına dayanıyor. Kitap, hem günlük, hem de gözlem-inceleme yolunda ilerliyor.
Asla Betty Mahmudi'nin kitabıyla kıyaslamayın, bir kaçış korku siddet hikayesi değil, yazarımız biraz daha şanslı oda eşi tarafından bilerek alikonuluyor fakat eşinin bir hatasını kendi lehine kullanıp Irandan ayrılıyor.
Bu eserde en etkileyici olan, anlatının sade diliyle yoğun duyguları yan yana getirmesi. İran’ın dağlarının ardındaki gerçekleri aktarırken; hem coğrafyanın sertliğini hem insanların sıcaklığını hissettiriyor. Kadınların günlük yaşam mücadelesi, özgürlük arayışları, sokaklardaki baskın atmosfer, gizli umutlar… Hepsi dozunda, hisli ama abartıya kaçmayan hem iyi hem kötü yanlarını sade bir anlatımla kaleme almış yazar.
Bu alıntı ile yazar kısaca tüm kitabını özetlemis ....
Savaş bölgesine doğru binlerce metre yüksekte uçarken beni, uzaklardan fırlatılan bir Irak füzesi değil, aşkı uğruna her seyden vazgeçtiğim yani başımdaki kocam yalanlarıyla paramparça etmişti.
İran’ı ve kültürünü merak edenler, kendine güvenen güçlü kadın hikâyelerini sevenlere tavsiye edebilirim
