Gülcan Başaran
@gulcanbsran
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kanto 25
Fasılasız tırmanmak gereken vakit gelmişti;
Zira güneş Boğa'ya bırakmıştı öğlen dairesini,
Ve Akrep de almıştı gecedeki yerini.
Bu sebeple zaruretin teşvikiyle bir kimse,
Ne görürse görsün ilgilenmez de,
Nasıl duraksamadan yoluna devam ederse,
Biz de öyle girdik geçide,
Ve tırmandık basamakları biri arkada biri önde,
O kadar dardı ki yan yana yürüyemezdik kesinlikle.
Hani yavru leylek kanatlarını açar ya,
Uçma arzusuyla, ama cüret edemeyip yuvadan ayrılmaya,
Toplayıp indirir sonra tekrar aşağıya,
Böyleydim ben de, soru sorma arzusu içimde,
Alevlenip sönüyordu
Kanto 14
Mecbur bıraktı beni memleket sevgisi, Toplayıp saçılmış yaprağı çeri, Şimdi sessizleşmiş olana verdim geri.
Sonra ulaştık sınıra ki ikinci halkadan Üçüncüyü ayıran, ve buradan Görülüyor adaletin korkunç bir meşgalesi ayan beyan.
Anlaşılabilsin diye bu acayip şeyleri, izah mecburi:
Çorak bir ovaya vardık öyle ki, Yüzünden defetmiş her türden bitkiyi.
Kasvet ormanı bir çelenk etrafında, Tıpkı onun da çevrelendiği gibi gamlı ırmakla; Adımlarımıza nihayet verdik tam kenarında.
Zemin derin ve kupkuru kumla kaplı, Ordusuyla yürüyen Cato'nun bir vakit bastığı, Kum olmasa gerek bundan farklı.¹
Ey Yüce Rabbin intikamı, Okuyanlar şimdi bana zahir olanları, Dehşetinden sarsılıyor olmalı.
Nice çıplak ruh gördüm güruhlar halinde,
Cümlesi ağlıyordu sefilane,
Her biri başka bir hükme tâbiydi görünüşe göre.
