Gülcan Aktaş
@gulcannaktas
Şu anda okuduğu kitaplar
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir İdam Mahkumunun Son Günü Bir insanı yargılarken nelere dikkat ederiz ? Yaptığı işe mi düşüncelerine mi yoksa davranışlarına göre mi yargılarız ?
Adı sadece Mahküm. Mahküm deyince bir suç işlemiş ve cezalandırılmış insan gelir aklımıza. Peki bu mahkümun suçunu bilmiyor olsak ve idam gününü bekleyişine şahitlik etsek ne yapardık ? Victor Hugo da tam olarak bunu yapıyor. Mahkümun işlediği suçu anlatmıyor. Mahküma ön yargılı yaklaşmamızı engelliyor. Onu anlamamız için bize olanak tanıyor.
Sayfaları sabırsızlık ve acıyla çevirirken İdam edilen benmişim gibi bütün kitap boyunca boynumda bir bıçak soğukluğu hissettim. Bir babaydım ve evladımın beni tanımaşıyışıyla kahroldum. İdama giden, bitmeyen o yolu ben yürüdüm,son kez affedilme ümidiyle ben haykırdım ve ölümümü bekleyen yüzlerce insana son kez ben baktım. Teşekkürler Victor Hugo..