gülçin
@gulcinben
93 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Beyin ilginç bir organdır. Bir insanın o anda acı hissedip hissetmeyeceğine o karar verir. Beyin tarafından izin verilmeyen hiçbir acı hissedilmez çünkü bir acı eşiği vardır. O eşiği aşan, yani insanın tahammül edemeyeceği acıyı beyin bloke eder. Bir anne hatırlıyorum. Gencecik oğlunu bir hiç yüzünden kaybetmiş anne. Cenazeye pembe elbiselerle gelmişti. Herkes katıla katıla ağlarken bir tek ağlamayan oydu. Bomboş, buz gibi donmuş gözlerle bakıyordu etrafına. Bazen ağlayabilmek bile bir lüks galiba.
Kader deyince sadece doğum ve ölüm gelmemeli insanın aklına. O arada yaşanan bir hayat var. O hayatın bir rengi bir tadı var. İşte bizim degiştirmemiz gerekenler bunlar.
'Ah, diyorum içimden, güçlü olunca insanın canı yazmaz mı? Benim de canımın çok yandığının kimse farkında olmadı. Belki de güç böyle bir şey işte. Ben de kimseye hissettirmedim zaten. Oysa içim nasıl acıyor. Eskiden Aydın'ı kaybetmekten çok korkardım. Şimdi kaybettim işte. Korkum geçti. Bu sefer de içimde sık sık sızlayan bir yara var sanki.
Ankara'da sık sık su boruları patlar ve tonlarca su yollara akar. Boşa akan bu su yüzünden trafik felç olur, arabalar kayar, insanlar ıslanır ve her taraf çamur deryasına döner. İşte öfke ve kin de insanlar için böyledir. Hem kendi iç kaynaklarını kurutur, hem de çevreye bir şekilde zarar verir. Boşa akan su başka bir yere kanalize edilebilirse, başta kişinin kendisi olmak üzere, hepimiz kazançlı çıkarız.
Duyguları elinden alınan biri artık bizlerden çok farklıdır. Düşünür, bilir, görür ama hissetmez.