Kimse istemez ama yolun bir yerinde yorulur ve teslim olur. Eğer sen de böyle yapacaksan çekilirsin köşene, eğersin başını, mutsuzluğuna kırk tane bahane bulursun, geçer gider... Merak etme bahane yaratmakta hayatın üstüne yoktur. Düşünsene, ölümlü bir dünyada yaşıyoruz. Sadece bunu bilmek bile mutsuz olmak için yeterli değil mi?
Korktuğumuz şeyleri dillendirebilirsek, bizdeki etkileri biraz olsun azalır, tıpkı çocukluğumuzdaki kimi oyunlar gibi. Bir arkadaşımız yüzünü örtüp bizi korkutmak istediğinde, örtünün altında kim olduğunu bilsek de korkarız, ta ki örtü açılıp bildiğimiz şeyi tekrar görene kadar sürer bu korku. Sonra tatlı bir rahatlama olur ve haykırarak korktuğumuz gibi bu sefer de haykırarak güleriz.