Gülçin Şahin
@gulcinsahin97
"Unutunca, hata edince anında kendine gel. Varacağın kapı, Allah'ın kapısı olsun. Acziyetini itiraf et, kulluğunu hatırla ki Allah seni affetsin. Allah, bizi sadece kulluk edelim diye yarattı ama asli işlerimizi bırakmışız ve ne kadar ucuz gündemlerin arkasındayız. Ne kadar basit şeyler için ömür tüketiyoruz. Yaratılış gayemizin Allah'a kulluk olduğunu hatırlasak Allah'tan başka hiçbir güce kulluğumuzu hasletmeden yaşamanın yollarını ararız çünkü Allah'a ait olan alanı başkasıyla paylaşmak şirktir."
"Önceleri Tanrı'nın insana sırf yaşasınlar diye can verdiğini sanıyordum; artık diğer nedenleri de biliyorum. Anladım ki Tanrı insanların ayrı yaşamasını istemiyor; bu yüzden tek tek neye ihtiyaçları olduğunu açık etmiyor. Beraber yaşamalarını istediğinden hepsine kendileri ve diğerlerinin neye ihtiyacı olduğunu gösteriyor. İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları ayakta tutan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı'nın, Tanrı da onun içindedir çünkü Tanrı sevgidir."
"Bütün güç kuvvet Allah'tadır. Bütün tesir imkanları onun kudreti altındadır. Allah müsaade etmeyince hiç kimsenin bir şey yapması mümkün değildir. Cümle cihan bir araya gelse sana bir zerre kadar zarar veremezler, Allah'tan bir müsaade çıkmazsa. Her şeyin arkasında her sebebin, her tesirin arkasında onun kudreti vardır ve insan, bütün gücün, kuvvetin Allah'ta olduğunu kalbine, aklına iyice yerleştirdi mi ona tam dayanır, tam güvenir. Allah da kendisine güvenilmesini, tevekkül edilmesini çok sever."
"İnsanın taş yemeye ihtiyacı yok diyorsun. Öyleyse şunu düşün: İnsanın ihtiyacı olandan fazlasını elinde tutması kendisi için taş gibidir. Bu yalnız mallar, servet, güç gibi nesnelerde geçerli değil. Merhamet, şefkat, tevazu gibi şeyler için de böyle. Eğer herhangi bir şey insanların istifadesine açıksa ancak istifade edildiği kadar o 'şey' olur, o şeyden istifade edilmezse artık o taştır ve gerçekten onu istifadeye konu etmeksizin kullananlar taş yemiş olurlar."
Yavaş yavaş, sindire sindire okunması gereken her yazıda farklı bir bakış açısı kazandıran çok güzel bir kitap. Özellikle Batı özentiliği, günümüz Müslümanlığının neden özündeki değeri keşfedemediğini ele alan yazılar ayrı bir güzellik katıyor. İsmet Özel'in diliyle ve bakış açısıyla yeni bir ufuk açısı kazandıran bir eser.
