Yalnızlıklar nasıl muhtelifse, sessizlikler de muhteliftir.
İnsan sessizlikte yürür hep. Sokakları, kalabalık yolları, kamusal alanları ( bütün o hız, itişip kakışmalar, yaygara, binlerce adımın patırtısı, sözcüklerin, bağırışların ve mırıltıların gürültüsü, motorların kulak tırmalayan gümbürtüsü) terk ettiğiniz anda sessizlik her şeyi şeffaflaştırır. Her şey sakin, tetikte ve istirahat hâlindedir. Dünyanın dırdırı, uğultusu, homurtusu ardınızdadır artık.