"Şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum" dedi. " Bu eksik sana değil, bana ait... Bende inanmak noksanmış...
Demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar...
Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi. Bir ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum görmeden meydana çıkıyordu...
Biz ancak o zaman ruhumuzla yaşamaya başlıyorduk.