Güler Erdoğan
@gulererdogan
İnanç varoluşun gücüdür.
Yakacak Kadar SoğukPolisiye
Kitap beni içine çekti desem yalan söylemiş olmam. Üç günde bitirdim. Bıraktığım anlarda merakım kabararak tekrar okuyacağım zamanı bekliyordum.
Küçük bir yerleşim yerinde, birbirine geçmiş olaylar ve örtbas edilmiş suçlar... Hepimizin bir yerlerden çıkarabileceği gibi, güçlü adamlar varsa suçun getirmesi elzem olan cezadan nasiplenmemiş adamlar da vardır. Ve bunlar suç işleyerek daha büyük, daha zalim, daha cesur olmaya devam ederler.
Küçük kızların istismarıyla karnı deşilmiş dört erkek cesedinin bağlantılı olduğu aşikâr. Ama nasıl? Ülkemizden çok farklı bir iklimde geçen bu cinayetler serisinde merakım, oranın doğasını muhayyilemde canlandırmama engel olmadı. Soğuk rüzgârlarla fırtınanın bazen kadınlar için feryat ettiğini düşünmedim değil.
Umarım siz de benim gibi beğenirsiniz. İyi okumalar!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ergenlik, Baba ve Toplum.İnsan
Ergenliğe henüz girmeye başlayan bir kız çocuğunun iç dünyası nasıl olurdu? Yazarın yalnızca bir gününü anlatarak bu kadar yansıtabilmesi beni hayrete düşürdü açıkçası. Öğrenci kızla bazı benzerliklerimiz, ona karşı sempati duymama sebep oldu sanırım.
Çevresine karşı nefretinin kendinden, kendine duyduğu acıma ve yetersizlik hissinden kaynaklandığını düşünüp onun gerçekten büyümüş ve olgunlaşmış halini hayal etmeden duramadım. Görmeyen kuzenini anlamak için yalnız başına gözleri kapalı bekleyip, onu anlama çabasından tut bir köpeği sevip ötekini boşladığı için duyduğu suçluluk hissi onun saf ve hâlâ çocuk olduğunun kanıtı niteliğinde. Yine de büyümeye karşı bilinmezlik ve kendindeki değişimleri henüz kabullenememiş olması onun çalkantılarını haklı kılıyor.
Umarım onu benim kadar sevebilirsiniz!
Deliliğin en akıllı haliİnsan
Kitabı okurken karanlık ve karmaşık bir labirentte yürüyormuşum hissiyatı verdi. 'Dünya hali işte' deyip geçtiğimiz canlıların sonsuz yaşam döngüsünün, insanlar alemindeki acımasız bir belgeselini izledim sanki. Yoğun ümitsizlikle beraber, Zamir'in etmediği tüm isyanları en derinlerimde onun yerine (de) ettim. Hayatta kalmakla yaşamanın aynı şey olmadığını söylüyor kitap bana, bunu bazı günler şiddetli bir baş ağrısıyla hatırlıyorum. Yine de savaşın yanında barış için de gereken kurbanlar, onların gölgesinde hayatta kalmış ama yaşamayan insaların birbirine geçmiş öykülerini okumak beynimde sanki yeni odalar açtı.
Karakterlerin derinliği, gerçeklerin bu kadar hayal ürünü olması, zeki planlar, yerine getirilmeyen sözler... Kesinlikle beni içine çekti.
Okuyacak olanlara keyifli okumalar diliyorum.