Zeynep

Toprağa dönüşen bedenimden çıkacak küçük mavi bir kır çiçeği, ölümsüzlüğümü sağlamaya yeter de artar da.
Sayfa 74
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tıpış tıpış pencereme gel, yağmur. Tıp tıp et cama. İçeriye alayım seni. Gözyaşlarının tuzunu, Sevişmenin terini Yaşamanın kirini sil üstümden Yıkayıp tertemiz et beni.
Sayfa 70
Ancak otistik bir hale gelip kendi perişan iç dünyalarına kapananlar, kendi zavallı benliklerinden başka hiçbir şey göremeyen ihtiyarlardır yalnızlığın acısını çekenler.
Sayfa 68
Yalnızlıkların en kötüsü, başkalarının arasında çekilen yalnızlıktır bence.
Sayfa 68
Uzun yaşamın bir felâketi sevdiklerinizin ölümünü görmekse, bir başka felâketi de yalnızlıktır.
Sayfa 66