Zülfet UZUN
@gulisaaa
"Hiçbir şey gerçek değildir, her şeye izin verilmiştir."
Hasan SABBAH
77 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Genç kadın hep o sessiz gülüşü ile onu dinliyordu. Çok garip bir dikkati vardı. Adeta gözlerinde yaşıyordu. Nasıl gün dediğimiz şeyi, güneşin hareketi idare ediyorsa, onu da bu gözlerin parıltısı idare ediyordu. Mümtaz, ona baktıkça İclal'e hak veriyordu; gerçekten güzeldi. Bir yığın şahsi tarafı vardı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bütün kafasındakilere, hepsine birden "paydos!" demek, kapıları açmak ve yol vermek, son zerresine kadar her hatırayı, her hayali, her tasavvuru kovmak ve herhangi bir nesne, cansız ve şuursuz bir mevcut olmak, bu güneşin altında parlak bir yılan sırtı gibi, bir ucu dikilen sokağa, güneşin yer yer bir cüzam gibi kemirdiği duvarlara, evlere katılmak, varlığın çemberinden çıkmak, bütün tenakuzlarından kurtulmak...
Belki de Johan yazdıkça, aslında her şeyin kaybedilmiş olduğunu anlamıştı. Johan'ın ruhunu solduran şey gerçek ile göz göze gelmek mi yoksa her şeyin geçmişte kaldığını anlamak mıydı?
