“Ah, Juliet! Sen bir güneşsin.
Yüksel, kıskan ayı, ölümlerin penceresine,
O zayıf ve solgun olan, senin parlaklığını kıskanıyor.
Eğer bir gülün başka bir adı olsaydı,
O hala tatlı kokar mıydı?
Bu yüzden Juliet de başka bir adla, aynı tatlılığı taşırdı.”
“Deniz, derin sessizliğiyle kendine özgü bir dünyadır. Güneşin ışıkları burada ulaşmaz, sadece derinliklerin koyu karanlığı hüküm sürer. Ancak bu karanlık içinde bile yaşam vardır; ışığa, havaya muhtaç olmayan canlıların dünyasıdır bu.”
“Ah, insanlar ne kadar da mutludurlar! Her türlü duruma, her türlü acıya katlanırlar; öylesine bağışlayıcıdırlar ki, kendi sefaletlerine alışır, hayatlarını bu sefil durum içinde sürdürürler.”