Nihal Karatay
@gulnihalka
"Ne çok uyuduğunu ve buna rağmen ne cok uyumak istediğini fark etti. Halbuki eskiden uykudan nefret ederdi.O zamanlar uyku, hayatının kıymetli anlarını çalıyordu.Yirmi dört saatte dört saat uyku, dört saatlik hayatın elinden alınması demekti. Nasıl da çok görürdü uykuyu! Oysa şimdi çok gördüğü şey hayattı artık. Hayat güzel değildi; tatsızdı, acıydı. en vahimi de buydu. Yaşamayı arzu etmeyen bir hayat, sona erme yoluna girmiş demektir.
