•Golgotha ♡
@gulnursln
M.Kemal Atatürk
-üvercinka-
ınstagram:okuyanbirmuharrir
Lisans
Süleyman Demirel Üniversitesi
2 Temmuz
78 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Reşat Nuri Güntekin-Yaprak DökümüEdebiyat & Roman
Öncelikle romanın adından başlamak istiyorum. Yaprak dökümü ifadesi, romanda Ali Rıza Bey’in çocuklarının zamanla aileden uzaklaşmasını, birer birer kopup gitmesini simgeliyor. Tıpkı bir ağacın yapraklarını dökmesi gibi, aile de yavaş yavaş dağılmaktadır.
Genel olarak kitabı beğenmiş olmakla birlikte, Ali Rıza Bey karakterine kızdığımı da söylemeliyim. Yaşanan tüm olumsuzlukların sebebini çocuklarında arayan, dönüp bir kere kendine bakmayan bir baba figürüdür.
Ancak bana göre asıl sorun, gelenek ile görenekleri aşırı derecede ön planda tutması ve insanlara göre bir yaşam çizmesindedir. Ali Rıza Bey için elalem kavramı oldukça önemlidir.
Baskıcı bir baba tutumuyla çocuklarının istediği gibi insanlar olabileceğini düşünmesi, olayların daha da kötüye gitmesine neden olmuştur.
Kitabın sonuna geldiğimde ise, tüm aile bireylerinin yeniden bir araya gelmiş olması beni mutlu etti. Yaşanan onca kötü şeye rağmen ailenin tekrar toplanması, kitaba duygusal ve anlamlı bir son sağlamış.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Victor Hugo’ya başlama rehberimde seçtiğim ilk eser Bir İdam Mahkûmunun Son Günü oldu.
Mutlaka okunması gereken bir klasik.
Özellikle önsöz, kitabın kendisinden bile daha çok ilgimi çekti. Gerçekten özenle yazılmış ve okunmadan kitaba geçilmemesi gereken bir bölüm.
Hugo, idam cezasının birey ve toplum üzerinde açtığı derin yaraları anlatırken, müebbet hapis cezasından daha ileriye gidilmemesini savunuyor.
Ayrıca, idam cezasına sevinçle yaklaşanların aslında büyük bir acizlik örneği olduğunu, başkalarının acı çektiğini görüp, sevinen ve kendi başlarına gelmediği için mutlu olan insanları eleştirir. Bu yalnızca ahlaki bir çöküşü değil, insanların kusurlarını ve eksikliklerini bu şekilde gizlemeye çalıştıklarını da vurgular.
Kitapta beni en çok etkileyen bölüm, idam mahkûmunun küçük kızı Maria’nın babasını bir yıl boyunca hiç görmemesi ve hatırlamamasıydı.
Bir babayı hayattan koparan bu sistem, yalnızca ailenin değil, aynı zamanda bütün bir toplumun çökmesine sebebiyet vermektedir.
Bu önemli eserin herkes tarafından okunmasını ve idam konusunda bilinçli bir bakış açısı kazanılmasını diliyorum.
"Ailesi olan bu adamı, bu suçluyu hapse atıyorsunuz. Cezaevinde hâlâ ailesi için çalışabilir. Ama bunu mezarın dibinde nasıl yapacak? Ve babalarını, yani ekmeklerini elden aldığınız o küçük erkek ve kız çocukları içiniz ürpermeden düşünebiliyor musunuz? On beş yıl sonra bu ailenin erkek çocuklarını küreğe, kız çocuklarını bedenlerini satmaya mâhkum ettiğinizin farkında mısınız?"
Kesinlikle tekrar okuyacağım ♡
Oliver Twist'i olumsuz yönde eleştirenleri kesinlikle anlamayacağım. Çünkü kitap her yönüyle müthişti. Kitapların anlattıklarından çok bende bıraktığı izlere odaklanan bir okur olarak, kitap boyunca bütün karakterlerin yerine kendimi koyabildim. Bunu Charles Dickens'ın kalemine borçluyum...
Yoksulluk, zenginlik, iyilik, kötülük, mutluluk ve mutsuzluk... Hepsi bir kitapta toplanmış ve o kadar güzel yoğrulmuş ki, okurken hayran olmadan duramıyorsunuz.
Bu kitabı bitirdikten sonra aklımda bir düşünce daha da netleşti. İyi bir insan olarak belki çoğu zaman bir şey kazanamayız ama eninde sonunda çok daha güzel bir şey kazanırız.
Sevgili Oliver, kendisi küçük ama yüreği çok büyük. Yolundan ve inandığından hiçbir zaman vazgeçmeyen bu dünyanın en pislik yanlarını bile görmüş ama o güzel kalbini her zaman ortaya koymuş birisi.
Oliver benim için sadece bir çocuk değil. Sıradan bir çocuk hiç değil. Oliver artık aklımdan çıkaramayacağım, sürekli yanımda olan, birlikte uzun uzun konuştuğumuz bir dostum.
Son olarak kitabı bitirirken asla o son sayfayı kapatmak istemedim. Sanki kitabın kapağını kapatırsam o dünyadan uzaklaşacakmışım gibi hissettim.
Bu kitabı yazdığı için Charles Dickens'a ve bu kadar kötü bir dünyada hâlâ temiz kalabildiği için Oliver'a çok teşekkür ediyorum.
Bir daha yolumuz kesişecek buna eminim. Tekrar görüşmek üzere Oliver...♡
En sevdiğim şiirini buraya ekliyorum;
KARANLIK DENİZ
Şimdi seni düşünüyorum, biliyorsun
Aklıma ellerin geliyor önce
Yağmurlu bir gün hatırlıyorum
Islanmış bir serçe kuşu hatırlıyorum
Durup durup ölümü hatırlıyorum
Alnıma bir ışık vuruyor karanlıkta
Sonra alabildiğine bir sessizlik başlıyor
Alabildiğine bir deniz
Alabildiğine kum
İçim ürpertilerle dolu
Karanlık denizlerin ortasında
Seni düşünüyorum
Olağanüstü bir Zweig klasiği..
Kitabın ilk 50 sayfasına kadar Zweig'ten alışık olmadığım bir şey sezdim. Olay akışı tek düze olması beni şaşırtmıştı. Fakat sonlara doğru tamda Zweig'ten beklediğim o akıcılığa kavuştum. Olayın sonunu o kadar güzel bağladı ki hayran kalmamak elde değildi. Kısacık kitaplarında bile büyük anlamlar bulabileceğiniz Zweig, bir kez daha Olağanüstü Bir Gece ile, olağanüstü anlatımıyla beni derinden etkiledi. Başta işlediği suçtan dolayı kendini suçlayan bir adam varken, sonda işlediği suçu iyiliğe çevirerek bundan zevk alan bir adamı anlatıyor. Bir kitabın içinde suç varsa eğer ve bu iyilikle taçlandırılıyorsa, ahlaki olarak bu suçun ne gibi cezası olabilir ki...