Bazen bir yazar, bazen bir okur, kimi zaman hikaye oluyorum sessizce.. Sayfalarda dolaşıyorum tıpkı deniz de yüzüyor gibi, tıpkı bir denizde boğuluyor gibi..
Yalnız olmak, kendimizin en gerçek haline daha yakın olmak anlamına gelmiyor mu? Başkasıyla bağlantı halinde değilken, onların varlığı ve yargılarıyla seyreltilmemişken daha çok kendimiz değil miyiz?
Ancak cinayeti engelleyebilmek için birşeyler yapabilecekken yapmayanların çoğu, namus sorunlarının ancak faciada rol almış kişilerin erişebildiği kutsal alanlar olduğu bahanesiyle kendilerini avutmuşlardı, "Namus aşktır, " dediğini duyardım annemin.